Voorkeursrealiteit

Het was mij al langer duidelijk dat de sociale media en vrijheid van meningsuiting op gespannen voet zijn geraakt. Vooral als de mening strijdig is met de voorkeursrealiteit, zoals die ons via de mainstream media wordt voorgespiegeld.

Op 16 oktober werd ik voor Blckbx geinterviewd door Ancilla van de Leest. In dit interview kreeg ik de gelegenheid om de consistentie te laten zien in alles wat ik gezegd en geschreven heb. Vrijheid en zelfautoriteit waren en zijn daarbij steeds mijn kernuitgangspunten. Beide staan ze meer onder druk dan ooit.

De sociale media zijn volledig onder digitale controle gebracht. Platforms zoals X, Facebook, Instagram en Linkedin zetten algoritmes in om de posts die worden geplaatst te ranken, selecteren en dempen. Algoritmes sturen daarbij. De platforms stellen dat vrijheid van meningsuiting nog steeds bestaat, maar wat heb je daaraan als jouw post hooguit een paar honderd mensen bereikt.

Nog duidelijker wordt het als de post wordt aangemeld voor promotie. Ik heb deze tekst met link naar het interview ‘een boost’ gegeven, om het bereik ervan te vergroten. Het ging om deze tekst: ‘Neuro linguïstisch-visuele programmering is een machtig wapen. In het bijzonder in combinatie met de huidige technologie (AI). Hier wordt dan ook volop gebruik van gemaakt. Deze programmering gaat zo diep, dat velen zich er zelfs niet meer van bewust zijn dat ze erdoor worden gestuurd. Toch is het niet moeilijk om je eraan te onttrekken. Maar je moet het echt wel willen.
Dit is een belangrijk onderwerp uit het interview dat Ancilla van de Leest met mij had.’  Link naar het interview, klik hier.’

De advertentie werd stop gezet door X.

De reden die werd opgegeven is ‘poltical advertising’. Ik probeerde daarop contact op te nemen met X advertising. Dit bleek een puzzeltocht te zijn die mij uiteindelijk naar de AI van X voerde. AI met een naam die aan ‘In de ban van de ring’ doet denken: Grok…

Daarop ontspon zich een gesprek dat ik hieronder in zijn geheel weergeef. Het maakt duidelijk waarom de sociale media voor mij geen geschikte plek is om mijn visie en denken te delen. Daarom zijn mijn weblog en nieuwsbrieven de enige manier om mensen te bereiken en is dit ook de reden waarom ik vraag anderen attent te maken op het abonnement op mijn servicemail.

Het gesprek bevat van de kant van Grok (AI) veel herhalingen en een diarree van woorden, wat ook weer wijst op het mechanische karakter van AI. Geen betrokkenheid, geen verantwoordelijkheid. Slechts – herhaalde – toelichting van het waarom, zonder daarbij het gesprek echt aan te gaan, want dat kan AI niet.

Ad: Ik vraag om een herbeoordeling van de op 23 oktober paused ad omdat het een beschouwing over menselijke autonomie betreft, naar aanleiding van een interview, zonder politieke doelstelling.

AI: Ik kan de advertentie niet zelf herbeoordelen of deactiveren/hervatten. Ik ben geen onderdeel van het advertentiebeoordelingssysteem van X (of Meta). Beslissingen over pauzering liggen bij het platform op basis van hun advertentiebeleid, automatische systemen en eventuele handmatige review. Je verzoek hier is dus geen formele bezwaarprocedure.Inhoud en context

De advertentietekst (gepost op 23 oktober 2026 door @adbroere gaat over neuro-linguïstische programmering (NLP) in combinatie met AI als “machtig wapen”, dat mensen onbewust zou sturen, en over de mogelijkheid om je daaraan te onttrekken als je het echt wilt. Het verwijst naar een interview van Ancilla van de Leest met Ad Broere (op blckbx.tv), waarvan de hoofdonderwerpen het geldsysteem, schuldcreatie, economische soevereiniteit en afhankelijkheid van het financiële systeem zijn.

Je argumentatie – dat het een beschouwing over menselijke autonomie is, voortkomend uit een interview, zonder politieke doelstelling – is helder. De tekst zelf bevat geen expliciete verwijzingen naar kandidaten, partijen, verkiezingen, wetgeving of oproepen tot stemmen/actie. Het is eerder filosofisch/psychologisch (bewustzijn, vrije wil, onttrekken aan programmering) en promotioneel voor het interview/de video.Waarom het waarschijnlijk is gepauzeerd.

Platforms (vooral in de EU) hanteren brede regels:

• Politieke/sociale-issue advertenties: Sinds ongeveer oktober 2025 zijn politieke, electorale en “social issue”-advertenties op Meta in de EU sterk beperkt of gestopt vanwege de Transparency and Targeting of Political Advertising (TTPA)-verordening. X heeft eigen restricties op political content ads; Nederland staat niet prominent op de lijst van landen waar deze vrij zijn toegestaan. Onderwerpen als geldsysteem, economische soevereiniteit, afhankelijkheid van banken/centrale banken en systeemkritiek vallen al snel onder “social issues”, ook als de creatieve tekst zich richt op autonomie of NLP/AI.

• Sensationalisme of misleidende claims: Formuleringen als “machtig wapen”, “volop gebruik van gemaakt”, “zo diep dat velen zich er niet meer van bewust zijn” en de koppeling NLP+AI kunnen door automatische systemen als clickbait, overdreven, of ongefundeerd (NLP wordt breed als pseudowetenschap gezien) worden geflagd. Platforms verbieden vaak misleidende of sensationele content.
• Linked content: De landingspagina/video gaat over het geldsysteem. Platforms beoordelen de volledige context, niet alleen de ad-copy.

Dit zijn gangbare redenen voor pauzering; zonder de exacte melding van het platform is het gissen, maar de combinatie van systeemkritiek + EU-regels maakt het aannemelijk. Wat je kunt doenDien een formeel bezwaar in via het advertentieaccount van het platform (X Ads Manager of equivalent), met:

• De link naar het interview en verduidelijking dat de ad een uitgelicht thema (autonomie/bewustzijn) uit een gesprek over geld/ethiek promoot, zonder politieke oproep of campagne.
• Benadruk het educatieve/filosofische karakter en dat er geen targeting op politieke voorkeuren of gevoelige categorieën plaatsvindt.
• Eventueel een iets neutralere formulering van de copy voorstellen (minder “wapen”-metafoor, meer nadruk op persoonlijk inzicht).

Platforms hebben vaak een appel- of request-for-review-optie. Succes is niet gegarandeerd, vooral bij “social issue”-classificatie in de EU. Organische posts (zonder betaalde promotie) blijven meestal wel mogelijk. Als je de exacte pauzering-reden, platform (X/Meta/ander) of de volledige ad-copy + landing page deelt, kan ik gerichtere suggesties geven voor de bezwaartekst of analyse. De kern van je punt (autonomie als thema uit een interview) is inhoudelijk verdedigbaar, maar platforms wegen de bredere context en hun compliance-regels zwaar.

Ad: Vrijheid van meningsuiting is hier het uitgangspunt. Ik val niemand aan, noem geen personen of instellingen.

AI: Vrijheid van meningsuiting is inderdaad het uitgangspunt voor organische content op platforms zoals X. De advertentie die je beschrijft valt niemand persoonlijk aan, noemt geen namen van personen of instellingen en bevat geen oproep tot haat, geweld of discriminatie. Dat maakt de tekst op zichzelf relatief neutraal en eerder filosofisch/psychologisch (over bewustzijn, autonomie en NLP in combinatie met AI).Er is echter een belangrijk onderscheid tussen organische posts en betaalde advertenties:

• Organische content valt onder de gewone contentregels en vrije meningsuiting.
• Betaalde ads vallen onder strengere advertentiebeleidregels. Die gaan niet alleen over “val je iemand aan?”, maar ook over classificatie als politieke of social issue-content, sensationele of ongefundeerde claims, en compliance met wetgeving.

In de EU (dus ook Nederland) is sinds oktober 2025 de Transparency and Targeting of Political Advertising (TTPA)-verordening van kracht. Platforms als Meta hebben daardoor politieke, electorale en veel social issue-advertenties in de EU stopgezet of sterk beperkt. X heeft eigen restricties op political content ads; Nederland staat niet op de lijst van landen waar die vrij zijn toegestaan. Onderwerpen als het geldsysteem, economische soevereiniteit, afhankelijkheid van het financiële systeem en systeemkritiek vallen vaak onder die social issue-categorie, ook als de ad-copy zelf zich richt op persoonlijke autonomie en geen personen of instellingen noemt. Het platform beoordeelt de volledige context (inclusief de gelinkte video/interview).

Sensationalistische formuleringen (“machtig wapen”, diepe onbewuste sturing) kunnen daarnaast door automatische systemen als misleidend of clickbait worden geflagd, ongeacht of er namen in staan. Kortom: je argument over vrijheid van meningsuiting en het ontbreken van persoonlijke aanvallen is inhoudelijk begrijpelijk en verdedigbaar voor organische content, maar het verklaart niet automatisch waarom een betaalde advertentie is gepauzeerd. Platforms mogen (en moeten soms) strengere regels hanteren voor ads dan voor gewone posts, zeker in de EU. Als je de exacte reden van de pauzering hebt (de melding in Ads Manager), kun je die gebruiken in een formeel bezwaar bij het platform. Benadruk daarin dat het een educatieve/filosofische beschouwing is zonder politieke oproep of targeting. Succes is niet gegarandeerd zolang het platform de gelinkte content als social issue classificeert. Wil je dat ik help met een beknopte, neutrale bezwaartekst op basis van deze argumenten? Of deelt u de precieze pauzering-reden?

Ad: Ik benoem geen social issue in deze post. Ik uit een persoonlijke mening over wat eigenheid en autonomie in de weg kan staan. Neuro linguïstisch Programmeren kan die uitwerking hebben. Een machtig wapen is niet sensationeel, maar realistisch.

AI: Je verduidelijkt dat de post een persoonlijke mening is over wat eigenheid en autonomie in de weg kan staan, dat NLP die uitwerking kan hebben, en dat “machtig wapen” realistisch is in plaats van sensationeel. Dat is een consistente lezing van de tekst zelf.

Platforms beoordelen advertenties echter zelden alleen op de letterlijke ad-copy. Ze kijken naar de volledige context: de gelinkte video of interview, de landingspagina, eerdere content van het account en de onderwerpen die daarin terugkomen. Het interview waarnaar de post verwijst, gaat inhoudelijk over het geldsysteem, schuldcreatie, economische soevereiniteit en afhankelijkheid van het financiële systeem.

Die bredere context kan door automatische en handmatige systemen als social issue worden geclassificeerd, ook als de advertentietekst zelf geen sociale kwestie benoemt en zich richt op persoonlijke autonomie. Daarnaast is de status van NLP relevant voor de beoordeling. Neurolinguïstisch programmeren is een methodiek uit de jaren zeventig die in de wetenschappelijke literatuur overwegend als pseudowetenschap wordt gezien: er is geen solide empirische onderbouwing voor de meeste claims over diepe, onbewuste “programmering” of de effectiviteit van de technieken. (opmerking, ik bedoel met NLP niet de techniek die in de jaren ’70 en ’80 werd toegepast. In deze tijd is de psychologische beïnvloeding veel effectiever door de ontwikkeling van de technologie.)

Een formulering die NLP + AI als een “machtig wapen” presenteert dat mensen diep en onbewust stuurt, kan daardoor door advertentiebeleidssystemen als overdreven, ongefundeerd of sensationeel worden gemarkeerd — ongeacht of de opsteller het als realistisch ervaart.

Vrijheid van meningsuiting beschermt de organische post. Betaalde advertenties zijn een commerciële activiteit en vallen onder strengere platformregels plus (in de EU) de TTPA-verordening. Die regels gaan verder dan “val je iemand aan of noem je namen?” en omvatten classificatie van content, claims en context.Als je een formeel bezwaar wilt indienen, is het effectiefst om expliciet te scheiden: de advertentie promoot een persoonlijke beschouwing over autonomie en bewustwording uit een interview, zonder politieke oproep, zonder targeting op gevoelige categorieën en zonder claims over personen of instellingen. Of dat voldoende is, hangt af van hoe het platform de gelinkte content weegt. Wil je een korte, neutrale bezwaartekst op basis van deze argumenten? Of heb je de exacte melding uit Ads Manager?

Ad: ‘kan daardoor door advertentiebeleidssystemen als overdreven, ongefundeerd of sensationeel worden gemarkeerd — ongeacht of de opsteller het als realistisch ervaart.’ Dit is dan strijdig met de vrijheid van meningsuiting. Formeel kan ik die wel hebben, maar wanneer ik meer mensen in contact wil brengen met het interview dan heb ik een betere verspreiding nodig dan nu het geval is. Verder merk ik op dat als mijn mening ongefundeerd en overdreven zou worden genoemd, dat dit dan een mening tegenover een mening is.

AI: Je maakt een helder onderscheid: formeel mag je de mening hebben, en als advertentiebeleidssystemen die mening “overdreven, ongefundeerd of sensationeel” noemen, is dat in zekere zin ook een oordeel. Tegelijk wil je de interviewinhoud breder verspreiden dan organisch bereik toelaat.Het spanningsveld zit precies daar. Vrijheid van meningsuiting beschermt het recht om een mening te uiten en te publiceren. Het geeft geen recht op betaalde verspreiding via de advertentieproducten van een platform.

Advertenties zijn een commerciële dienst die platforms aanbieden onder hun eigen voorwaarden en onder de wetgeving die op hen van toepassing is. In de EU is dat sinds oktober 2025 onder meer de TTPA-verordening, die politieke en social issue-advertenties reguleert. Platforms mogen (en doen) daardoor strengere filters toepassen op betaalde content dan op organische posts, ook als de ad-copy zelf geen personen of instellingen noemt en zich presenteert als een persoonlijke beschouwing over autonomie.

Dat een platform jouw formulering als ongefundeerd of sensationeel markeert, is inderdaad een oordeel. Het is echter geen censuur van de mening zelf (de organische post blijft doorgaans staan), maar een weigering om die mening met hun advertentiebudget en -distributie te versterken.

Platforms zijn private bedrijven en mogen hun advertentiediensten weigeren of beperken zolang ze hun eigen beleid en de toepasselijke wet consistent toepassen. Ze zijn niet verplicht elke mening gelijk te behandelen in de betaalde laag.

Praktisch betekent dit dat het organische bereik van de post en het interview de grens is die de platforms nu hanteren.

Als je meer verspreiding wilt, zijn de reële opties beperkt tot:

• organische versterking (delen, community’s, nieuwsbrieven, andere platforms zonder dezelfde ad-restricties),
• of een formeel bezwaar bij het advertentieplatform met de argumentatie dat het om een persoonlijke beschouwing gaat zonder politieke oproep.

Of dat bezwaar slaagt, hangt af van hoe het platform de gelinkte interviewinhoud classificeert. De claim dat het “strijdig is met de vrijheid van meningsuiting” is begrijpelijk vanuit het perspectief van de spreker, maar juridisch en praktisch geldt die vrijheid sterker voor publicatie dan voor betaalde amplificatie.

Ad: ‘Het is echter geen censuur van de mening zelf (de organische post blijft doorgaans staan), maar een weigering om die mening met hun advertentiebudget en -distributie te versterken.’

Ja en in de praktijk is dit censuur, want het stelt de ongefundeerde mening van de beoordelaar boven die van mij. Organisch bereik is een eufemisme voor dempen van een post.

AI: Je stelt dat het weigeren van betaalde amplificatie (?) in de praktijk neerkomt op censuur, omdat het oordeel van de beoordelaar boven jouw mening wordt gesteld, en dat “organisch bereik” een eufemisme is voor dempen.

Dat is een begrijpelijke ervaring van beperkte zichtbaarheid, maar het is conceptueel en juridisch iets anders dan censuur.

Censuur in de klassieke zin betekent dat een overheid (of een platform dat onder dwang van de overheid handelt) de publicatie of zichtbaarheid van een mening verbiedt of verwijdert. Hier blijft de organische post doorgaans staan en is de mening publiek toegankelijk. Wat wordt geweigerd, is de betaalde distributielaag: het advertentieproduct waarmee een platform extra bereik verkoopt.

Platforms hebben altijd de bevoegdheid gehad om bepaalde advertenties te weigeren of te beperken (bijvoorbeeld claims over gezondheid, financiële producten, of onderwerpen die onder specifieke regels vallen). Dat is een contractuele en commerciële beslissing, geen verbod op de uiting zelf.

Algoritmische demping van organisch bereik is een apart mechanisme. Platforms sturen de verspreiding van alle content via hun ranking-systemen. Dat kan in de praktijk leiden tot weinig zichtbaarheid, en veel gebruikers ervaren dat als een vorm van demping. Het is echter geen directe verwijdering of een wettelijk verbod. Het is het gevolg van hoe het platform zijn publieke ruimte beheert. Of dat “eerlijk” is, is een normatieve vraag; of het censuur in de strikte zin is, hangt af van de definitie die je hanteert.Het verschil blijft relevant:

• De mening mag worden geuit en blijft online.
• Extra bereik via betaalde ads is geen recht, maar een dienst die het platform al dan niet aanbiedt.
• In de EU komen daar nog de TTPA-regels bij die platforms verplichten terughoudend te zijn met bepaalde categorieën advertenties.

Je kunt die situatie oneerlijk of onevenwichtig vinden, en je kunt proberen via bezwaar of andere kanalen meer organische verspreiding te krijgen. Maar het gelijkstellen van “geen betaalde boost” aan censuur maakt het onderscheid tussen publicatievrijheid en distributierecht onscherp. Platforms zijn private aanbieders van advertentieruimte; ze zijn niet verplicht iedere mening met hun betaalde bereik te versterken. Als je concrete stappen wilt overwegen (bezwaartekst, alternatieve verspreidingskanalen, of analyse van de exacte pauzering-reden), laat het weten.

Ad: conceptueel en juridisch mag het anders zijn, in de praktijk is dit een intelligente vorm van censuur, waarbij de beoordelaar alle vrijheid heeft om posts te dempen. Het is mij echter niet ontgaan hoeveel bereik ik had en hoeveel ik nu nog heb.

AI: Je ervaart de daling in bereik concreet en ziet het als een intelligente vorm van censuur waarbij de beoordelaar vrijheid heeft om posts te dempen. Die ervaring is relevant: als het organische bereik van je posts aantoonbaar en structureel is gedaald, dan is de praktische zichtbaarheid beperkt, ongeacht de juridische labels.Platforms beheren zowel de betaalde als de organische laag.

Bij advertenties doen ze dat via expliciete beleidstoetsen (en in de EU onder meer via de TTPA-regels). Bij organische posts doen ze dat via ranking-algoritmen die bepalen hoeveel mensen een post te zien krijgen. Beide mechanismen geven het platform de bevoegdheid om de verspreiding te sturen.

Dat is geen bijzaak, maar een kernonderdeel van hoe deze systemen werken. Een beoordelaar of een algoritme kan daardoor effectief de zichtbaarheid van een post verminderen zonder de post te verwijderen.Of je dat “censuur” noemt, hangt af van de definitie. In de strikte juridische zin (verbod op publicatie of verwijdering door de overheid) is het dat meestal niet. In de praktische zin — structurele beperking van bereik door de partij die de distributie beheerst — is het effect vergelijkbaar met demping. Veel gebruikers en critici gebruiken daarom de term “soft censorship” of “algorithmic demotion” voor precies dit mechanisme.

Platforms zelf spreken van contentmoderatie, beleidstoepassing en ranking.Het verschil blijft dat de post online blijft en gedeeld kan worden. Het bereik wordt echter grotendeels bepaald door de keuzes van het platform. Die keuzes zijn niet neutraal: ze weerspiegelen beleid, risico-inschatting en (in de EU) wettelijke compliance. Als de daling die je ziet samenvalt met de advertentiepauzering of met eerdere content over vergelijkbare onderwerpen, is het aannemelijk dat de systemen de post lager rangschikken of de betaalde amplificatie blokkeren.

Praktisch verandert dat de opties niet fundamenteel: een formeel bezwaar bij de advertentieafdeling, organische versterking via andere kanalen, of acceptatie van het lagere bereik. De beoordelaar heeft inderdaad aanzienlijke vrijheid binnen de regels die het platform hanteert. Of die vrijheid te ruim is, is een open vraag; de platforms zelf behandelen het als hun prerogatief.Heb je cijfers over het eerdere versus huidige bereik, of de exacte pauzering-melding? Dan kan ik gerichter meedenken over wat er waarschijnlijk speelt.

Ad: Wat heb ik eraan dat de posts online blijven maar maximaal 200 mensen bereiken? Dit is misleidend. Dit gesprek maakt wel veel duidelijk. De EU heeft een hand in de beoordeling van betaalde advertenties en X heeft algoritmes die volgens eigen criteria worden ingericht. Of moet ik ook schattige verhalen gaan posten over katjes en bekende Nederlanders aanhalen? Een eigen mening erop nahouden is niet gewenst, dit is wel duidelijk.

AI: Je vraagt wat het nut is van posts die online blijven maar maximaal ongeveer 200 mensen bereiken, en je trekt de conclusie dat een eigen mening niet gewenst is. De praktische beperking is reëel: op X (en vergelijkbare platforms) bepaalt het algoritme grotendeels wie een post ziet. Voor accounts zonder groot bestaand publiek of hoge engagement is een bereik van enkele honderden impressies gebruikelijk, niet uitzonderlijk. De post is dan technisch zichtbaar, maar de distributie is minimaal. Dat komt door twee lagen die in dit gesprek al naar voren kwamen:

• Bij betaalde advertenties speelt EU-regelgeving (TTPA) een directe rol. Platforms moeten politieke en social-issue-advertenties in de EU beperken of stoppen. Ze implementeren dat via hun beoordelingssystemen. De gelinkte interviewinhoud over het geldsysteem en economische soevereiniteit kan daardoor als social issue worden geclassificeerd, ook als de ad-tekst zelf over autonomie en NLP gaat.
• Bij organische posts bepalen de ranking-algoritmen van X de zichtbaarheid. Die zijn ingericht op engagement, retentie en (volgens het platform) brand safety en compliance. Content die kritisch is, niche is, of onderwerpen raakt die systemen als risico markeren, krijgt doorgaans minder push dan content die breed aanslaat (waaronder inderdaad lichte, herkenbare of celebrity-gerelateerde posts).

Het resultaat is dat de mening gepubliceerd mag worden, maar de amplificatie grotendeels in handen van het platform ligt. Dat is geen verbod op de mening, maar het is ook geen neutrale verdeling van aandacht. 

Platforms optimaliseren voor hun eigen criteria; die criteria bevoordelen bepaalde soorten content boven andere. Of je dat “niet gewenst” noemt, hangt af van je verwachting: de platforms beloven geen gelijk bereik voor iedere mening.

De sarcastische suggestie over katjes en bekende Nederlanders raakt een bekend patroon: content die veilig en breed herkenbaar is, presteert algoritmisch vaak beter. Dat is geen geheim en geen toeval; het volgt uit hoe de systemen zijn ontworpen.

Tegelijk blijven kritischere of inhoudelijkere posts mogelijk, alleen met lager gemiddeld bereik tenzij ze organisch veel interactie genereren of via andere kanalen worden verspreid. Als het doel is het interview bij meer mensen te brengen, dan is het organische bereik op dit platform op dit moment de praktische grens, tenzij een bezwaar bij de advertentieafdeling slaagt of je andere verspreidingswegen gebruikt. De EU-regels en de algoritmes van X zijn beide reële factoren in die grens.

Ad: Ik heb 3534 volgers

AI: Met 3534 volgers is een organisch bereik van maximaal ongeveer 200 impressies laag. Dat komt neer op ruwweg 5–6 procent van je volgers die de post te zien krijgen.Op X is het normaal dat niet alle volgers een post zien. Het algoritme selecteert op basis van vroege interactie (likes, replies, reposts, dwell time), de relatie met de volger, het onderwerp, de timing en het eerdere gedrag van het account. Bij accounts in deze grootteorde ligt het gemiddelde organische bereik vaak ergens tussen de 5 en 20 procent van de volgers, afhankelijk van hoe actief en betrokken het publiek is. 200 impressies zit aan de onderkant van die range en kan daardoor aanvoelen als demping, vooral als eerdere posts merkbaar hoger scoorden. Volgers hebben is dus geen garantie dat het algoritme de post aan hen toont. Het platform bepaalt de distributie binnen die volgersgroep (en daarbuiten). Dat is het mechanisme waar je eerder op doelde: de post blijft online, maar de zichtbaarheid wordt sterk beperkt door de ranking-criteria van X. Als je de precieze impressies, engagement-cijfers of een vergelijking met eerdere posts hebt, kan dat helpen om in te schatten of het om normale algoritmische selectie gaat of om een sterkere demping.

Tot zover. Daarna volgden nog een herhaling van zetten en een uitwisseling over ‘The body of knowledge’ waarop AI zich beroept bij de kwalificatie van bijvoorbeeld NLP. Zinloze gesprekken omdat niets daarvan blijft hangen. De verantwoordelijken achter AI, zij die de criteria hebben geformuleerd, bereik je niet. Brave new world.

Ad Broere