|
|
|
Worden wie je in werkelijkheid bent
|
|
Wat bezielt jou? Ik denk dat deze vraag niet meer of heel weinig door ouders en onderwijzers aan kinderen wordt gesteld. Het woord ‘ziel’ is besmet geraakt. Het hebben van een ziel is een achterhaald concept volgens velen. Toch is bezieling volgens mij misschien wel het belangrijkste dat een mens kan hebben. Bezieling maakt, dat er zingeving is in je leven. Het maakt dat je een eigen weten hebt, of zoals het vaak wordt genoemd ‘geweten’. Dit woord wordt in een mijns inziens verkeerde context gebruikt. Het wordt vooral genoemd als je iets hebt ‘misdaan’ en je geweten speelt dan op. Schuld en boete, we zijn ermee doordrenkt.
|
|
Ik ben in dit bestaan met een eigen weten gekomen. Daar was ik mij als kind niet van bewust. Wel, dat ik mij regelmatig niet begrepen voelde door mijn omgeving en ook niet de woorden had om uit te leggen wat ik bedoelde. Het gevolg hiervan was, dat ik door mijn omgeving wel eens als lastig werd ervaren. Van jongs af ben ik daarom getraind door mijn ouders en door de onderwijzers om mij aan te passen. In mijn jonge jaren was er ook geen vraag. Een kind was invulbaar en dat deden volwassenen met de beste bedoelingen. Wat bezielt jou?, was geen vraag maar een bestraffing, omdat het gedrag niet door de beugel kon en moest worden bijgestuurd. Misschien verandert het in deze tijd omdat er nu kinderen zijn bij wie het bewustzijn al zo is ontwikkeld, dat het eigen weten niet meer kan worden gestopt.
|
|
Mijn opvoeders hadden het op hun manier goed met mij voor. Ze wisten niet anders dan dat je op die manier met kinderen om moest gaan. In het belang van het kind zelf, werd er geredeneerd. Ik paste me aan en deed enthousiast aan allerlei sporten. Ik was daarbij heel prestatiegericht, vooral om daarin gezien te worden. Ik was verder slim genoeg om met een minimum aan inspanning de lagere en middelbare school te doorlopen. Het leek erop alsof ik een probleemloos kind was, dat graag buiten was, wandelen met de hond, voetballen op straat, schaatsen in de winter, zwemmen in de zomer et cetera. Mijn eigen weten leek echter weg te zijn en ik leefde een oppervlakkig leven. Vaak werd ik gekweld door een gevoel van eenzaamheid en had ik langdurige periodes van slapeloosheid.
|
|
|
Doordat mijn innerlijke sturing geblokkeerd was, maakte ik onwillekeurige keuzes. Bijvoorbeeld met de studie die ik ging volgen. Ik begon op de universiteit met scheikunde. Waarom? Ik weet het niet, want ik hield het niet langer dan drie maanden vol. Wat dan? Ik koos weer zonder dit in mijzelf te toetsen voor economie en begon daar midden in het studiejaar mee. Het eerste jaar was daardoor verloren en ik moest het over doen. Het lukte me in de herkansing om toch alle tentamens te halen en door te stromen naar de kandidaatsstudie. Jaren later slaagde ik voor mijn doctoraal en kon ik kijken wat ik ermee zou doen in de maatschappij. Ik had eigenlijk geen idee, want het had niet mijn echte belangstelling.
|
|
Waarom schrijf ik over deze episode in mijn leven? Omdat ik daarnaar terugkijkend mijzelf realiseer hoe essentieel belangrijk het is om de verbinding te bewaren met het eigen weten, waarmee veel kinderen in deze wereld komen. Daarbij zijn de mensen die je om je heen hebt van groot belang. Als je als kind geholpen wordt door een wijze oudere om de verbinding met jezelf te bewaren, dan is dat een zegen. Zo is mijn leven niet gelopen. Toch ben ik in een ontwikkeling gekomen, die mij tot een vrijer en gelukkiger mens maakt.
|
|
|
|
|
Hoe dat is gebeurd? Vooral door alles wat ik heb meegemaakt. Gebeurtenissen, die ik heb verwerkt en waardoor ik inzicht heb gekregen. Waarom dit langs zo’n moeizame route moest gaan? Ik weet het niet, behalve dan dat het misschien kwam doordat ervaring de beste leermeester kan zijn. Tenminste, als je niet verbitterd raakt, boos wordt of je jezelf afsluit. Dat ik nu in staat ben om mijn maandbrieven te schrijven zoals ik dat doe, is hiervan het gevolg. Mijn besef dat er twee bewustzijnskernen in ons aanwezig zijn en wat dit betekent is het gevolg van die ervaringen.
|
Alles draait om bewustzijn – Bewust Zijn - . Daardoor ben ik bijvoorbeeld in staat om inzicht te krijgen in wat mij bezielt. De bewustzijnskern in het hoofd, van waaruit wij worden gestuurd door de scriptschrijvers, die de mensheid als een experiment beschouwen en die ons in een schijnwerkelijkheid gevangen houden, brengt andere signalen in ons systeem dan de bewustzijnskern in het hart. In het hart ligt de kern van wie we in werkelijkheid zijn. Het eigen weten is daarmee verbonden. Door deze bewustzijnskern tot ontplooiing te laten komen worden we (weer) wie wij echt zijn.
|
Via de bewustzijnskern in ons hoofd trachten de scriptschrijvers om ons vast te houden in het programma dat ze voor ons ‘schrijven’. Je kunt deze invloed onderkennen, omdat het je onveranderlijk afvoert van wie je echt bent. Moeten, schuld, boete, angst, zorg voor de toekomst, onvrijheid, je tot het uiterste denken te moeten inspannen om iets te bereiken, opoffering, dwang en verplichtingen, jezelf wegcijferen, het bestaan van een transcendente God – een God buiten jouzelf - die je leven bepaalt, het zijn allemaal signalen dat de invloed op jouw leven uit de bewustzijnskern in het hoofd komt.
|
|
Voortdurend wordt je in het programma getrokken dat de scriptschrijvers voor ogen hebben en dat betekent tegelijkertijd dat je niet je eigen leven leeft. Dit geldt ook voor spirituele concepten en voor politieke overtuigingen. Zodra je ergens voor kiest, voor of tegen, wel of niet, dan hebben de scriptschrijvers jou daar waar ze je willen hebben.
|
|
|
Via de bewustzijnskern in het hart communiceert de mens die we in werkelijkheid zijn met ons. Onveranderlijk op basis van vrijheid, geen dwang, geen angst en zorgen, geen opoffering, geen metafysisch doel dat voor jou wordt geplaatst en waar je met inzet van al je vermogens naar toe moet streven. Je maakt je eigen keuzes en wordt nergens toe gedwongen. Je wordt slechts uitgenodigd om één te worden met wie je in werkelijkheid bent. Als je dat doet, dan verdwijnt de invloed van de scriptschrijvers bij elke stap die je zet, gedragen door de mens die je in werkelijkheid bent. Je bent vrij! En dan? Wat ga je dan doen? Deze vraag hoef je niet te stellen, want je weet het dan gewoon van binnenuit. Je hebt doordat je één met de werkelijke mens bent de beschikking over alle vermogens, die je kunt inzetten voor wat je ook voor ogen hebt. Het is geen vermomde voortzetting van je oude leven. Het is nieuw, zo nieuw dat je het zelf kunt ervaren wat dit inhoudt en dat niemand jou hoeft te vertellen hoe het eruit ziet.
|
|
|
|
De sponsoractie
|
|
|
Zoals in de vorige brief aangekondigd, is de sponsoractie beëindigd. Ik bedank de 89 sponsors die aan mijn vraag gehoor hebben gegeven. Omdat tussen hen sponsors zaten die mij meer hebben gegeven dan de zestig euro die ik vroeg, heb ik het equivalent van 118 sponsors gekregen op basis van vijf euro per maand. Ik kwam daardoor op zestig procent van de doelstelling uit. De ruimte die jullie mij hebben gegeven om naast het pensioen meer inkomen tot mijn beschikking te hebben, is voor mij heel belangrijk en ik ben er blij mee!
|
|
Vrijwillige donaties blijven welkom op:
|
|
NL59TRIO0379342502 ten name van Humane Economy Publishing.
|
|
|
|
|
|
AI is veel, behalve menselijk
|
|
|
|
Wat betekent vrijheid werkelijk? Hoe ontdekt een mens de vrijheid in zichzelf? Het gaat daarbij niet om de vrijheid die de mens wordt gegeven door een autoriteit. Evenmin gaat het om de vrijheid die voortkomt uit welvaart of bezit. Mijn nieuwste boek De Weg naar Vrijheid gaat over deze zoektocht. Ik denk dat de twee vragen van groot belang zijn …
|
|
|
|
|
|
|
|
De Weg naar Vrijheid is gepubliceerd
|
|
|
|
Blij en trots ben ik op dit prachtige boek, dat vandaag - 26 mei 2026 - bij mij werd aangeleverd door de drukker. Het is een roman geworden, omdat een roman ruimte geeft om mensen van binnenuit te volgen. Niet via theorieën of betogen, maar via hun leven, hun ontmoetingen, hun worstelingen en hun innerlijke groei. De eerste en tweede …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Wie de geschiedenis bestudeert, ziet dat beschavingen zich vaak ontwikkelen volgens een terugkerend patroon. Er is een periode van opbouw, groei en expansie. Daarna volgt een hoogtepunt van macht, rijkdom en zelfvertrouwen. Vervolgens ontstaat langzaam verval. Schulden nemen toe, macht concentreert zich, de afstand tussen bestuur en bevolking wordt groter en samenlevingen raken steeds verder verwijderd van hun oorspronkelijke kracht. …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
