|
|
|
|
Over de driedimensionale film
|
|
|
|
|
Ik begreep niet hoe ik in deze ruimte terecht was gekomen. Het bleek een enorme bioscoopzaal te zijn. Het was er vol. Voor, achter en opzij zaten mensen met hun blik gericht op het doek. Het was geen prettige ruimte. De muren, vloer en het plafond waren van donkere materialen gemaakt en een uitgang leek er niet te zijn.
|
|
Ik voelde me er ongemakkelijk en wilde opstaan om de uitgang te zoeken. Opstaan lukte echter niet, want een onzichtbare band hield mij gevangen op mijn plaats. Ik zocht contact met mijn buren, maar zij reageerden niet. Het leek alsof ze geheel gebiologeerd waren door het beeld op het bioscoopscherm. Ook mijn aandacht werd erdoor getrokken, want er ging een magnetische aantrekkingskracht van het scherm uit. Als ik mij daaraan over gaf, werd mijn hoofd verdoofd, waardoor ik het contact met de bioscoopzaal dreigde te verliezen en in de film werd gezogen. Als ik dit liet gebeuren, dan was ik – weer- acteur in de film geworden in plaats van toeschouwer. Ik verzette mijzelf hiertegen door mijn volle bewustzijn in te zetten. Hierdoor werd de aanzuigende werking van het scherm geleidelijk minder.
|
|
Nadat er meer rust in mij was gekomen, kon ik met afstand naar het scherm kijken. Het drong tot mij door dat het geen gewoon scherm was, maar dat het de illusie gaf van een driedimensionale ruimte, die alle zintuigen aanraakte. Ik hoorde geluid, vaak hard en rauw, soms zacht en liefelijk. Steeds wisselend. Ik zag een opeenvolging van beelden. Soms rook ik de geur van bloemen, de zee, de zuivere lucht van bergen en van wouden. Ook kwamen de meest walgelijke geuren in mijn neus, als er beelden werden getoond van bijvoorbeeld dood, bederf, ontbinding en open riolen. Het riep een palet aan emoties bij mij op die mij uitnodigden om – weer- aan de film mee te doen.
|
|
|
|
|
|
In een hoog tempo werden beelden getoond van wat ik begreep als de gang van de mensheid door de geschiedenis. Het waren vaak schokkende beelden, door de vele oorlogen, veldslagen, revoluties, moordpartijen en ander geweld. Niets werd verhuld. De angst, ontreddering, het verdriet en ook de haat, moordzucht en vernietigingsdrang kwamen onbarmhartig in beeld. Ik zag hoezeer de geschiedenis van de mensheid is doordrenkt met bloed. Ik zag ook dat na het vernietigingsgeweld de mens telkens weer opstond en met nieuwe moed het leven wilde vieren. Het waren mooie beelden van liefde tussen mensen onderling en van de bereidheid om er voor elkaar te zijn. Er was in die periodes plaats voor geluk, welvaart en het creëren van schoonheid. Aan deze mooie periodes kwam echter steeds weer een eind, doordat er nieuwe spanningen werden opgebouwd, gevolgd door opnieuw oorlog.
|
|
|
|
|
Daarom zijn zoveel mensen zo diep vermoeid, begreep ik. Zij zijn al zo onpeilbaar lang acteurs in deze film, leven na leven. Evenals ik zitten zij in de bioscoopzaal en nemen ze alles op wat hen wordt getoond. Hun bewustzijn zit echter in de film. Zij denken er deel van uit te maken en verkeren in de illusie dat ze geboren worden, leven, sterven en opnieuw geboren worden. Ze denken dat er ooit blijvende vrede zal zijn, evenals dat de liefde uiteindelijk zal overwinnen. Ooit zal er een ‘happy end’ zijn. De hoop hierop doet veel mensen doorgaan. De steeds weer terugkerende periodes van vernietiging en verval willen zij vergeten.
|
|
Er ging een golf van medeleven door mij heen. De moed om steeds weer door te gaan en tegelijkertijd de hardnekkigheid om niet te willen kijken naar wat de onthutsende werkelijkheid is. Ik zou zo graag willen dat alle mensen in de bioscoopzaal hetzelfde zou overkomen als wat mij ten deel viel. Toeschouwer worden in plaats van acteur in de film. En dan? Hoe bevrijd ik mijzelf uit deze stoel? Hoe vind ik de uitgang? Midden in deze overpeinzing ging plotseling het dak van de bioscoopzaal af en viel het licht binnen. De onzichtbare band die mij op mijn stoel vasthield werd verbroken. Opeens was de uitgang zichtbaar. Ik hoopte dat er velen met mij die uitgang zouden weten te vinden…
|
|
|
|
|
Het abonnement op mijn brieven
|
Met ingang van 1 januari 2026 bied ik een betaald abonnement aan op mijn maandbrief. Mijn uitgangspunt hierbij is, dat ik een duurzame voortzetting beoog van mijn werk.
|
|
Het abonnement kost € 25 per jaar. Als je je nu abonneert, dan geldt bij inschrijving een korting van 20 procent (5 euro) op de abonnementsprijs. Het abonnement gaat in van de datum van je inschrijving en is geldig tot 31 december 2026. De korting geldt tot 1 januari 2026.
|
Het is voor dit abonnement niet nodig om meer in te vullen dan naam en mailadres.
|
Inschrijven kan via deze link
|
|
|
Voor mijn donateurs
Ik heb veel steun ondervonden van jullie in de afgelopen jaren. Het was en is voor mij van grote waarde dat de financiële basis voor mijn werk solide is gebleven. Mijn beslissing om over te stappen van donatiebasis naar betaalde abonnementen heeft vooral te maken met mijn voornemen om het onderwerp geld zo weinig mogelijk meer te noemen in de komende tijd. Ik wil me zoveel mogelijk concentreren op mijn schrijfwerk en niet bezig zijn met de begeleidende verschijnselen. Bovendien zijn betaalde abonnementen transparanter en ook dat vind ik belangrijk.
|
Om mijn erkentelijkheid te tonen voor de steun die ik van jullie hebben gekregen wil ik alle donateurs die geabonneerd zijn opnemen op de lijst van betalende abonnees, zonder dat daarvoor een betaling wordt gevraagd. Het enige wat ik vraag is een mail naar info@adbroere.nl met vermelding van de naam waaronder je als abonnee staat ingeschreven en het mailadres.
|
|
|
| Doneren kan op NL59TRIO0379342502 ten name van Humane Economy Publishing |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De Atlantische Oceaan warmt snel op?
|
|
|
|
Uit mijn recente publicaties wordt duidelijk hoe belangrijk waarnemen voor mij is. In dit artikel geef ik een voorbeeld hiervan. Ik vroeg mij af: 'Wordt de veelgehoorde bewering dat de temperatuur van het Atlantische Oceaanwater steeds warmer wordt bevestigd door de meetgegevens?' Daarom heb ik een onderzoek gedaan, gebaseerd op waarnemingen. Dit onderzoek pretendeert geen volledig klimaatonderzoek te zijn. Het …
|
|
|
|
|
|
|
|
Leven we, of worden we geleefd?
|
|
|
|
'Er is meer dan genoeg geld. Het zit alleen vooral in de zakken van relatief weinig mensen.'Is dat een bezwaar? Ja, dat is het. Om twee redenen: - wat de een in overvloed bezit, maakt dat veel anderen gebrek hebben.- geld en macht zijn aan elkaar verbonden, veel geld hebben betekent ook macht uitoefenen, gezien en ongezien. Veel geld bezitten …
|
|
|
|
|
|
|
|
Natuurlijk of kunstmatig?
|
|
|
|
Fransman Luc Antoine Montagnier (18 augustus 1932 – 8 februari 2022) was viroloog. Hij won de Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde in 2008. Montagnier is vooral bekend geworden door zijn ontdekking in 1983, waar hij ontdekte dat het Human Immunodeficiency Virus (hiv) de oorzaak is van AIDS. Kort daarna isoleerde de onderzoeksgroep onder zijn leiding het retrovirus dat de belangrijkste veroorzaker was van de aidsepidemie in West-Afrika, hiv-2. Deze ontdekking leidde rechtstreeks tot …
|
|
|
|
|
|
|
