|
|
|
Evolutie en vrijheid
|
Door het overlijden van paus Franciscus is de Jezuïeten orde, in de 16e eeuw gesticht door Ignatius van Loyola, regelmatig in het – alternatieve- nieuws. Deze orde geldt als de intelligente elite van de Katholieke kerk. Omdat de Jezuïeten orde bij voorkeur vanuit de achtergrond opereert en soberheid eist van zijn leden merkt de wereld weinig van de onmiskenbaar grote invloed die de orde uitoefent. Er zijn meerdere gerenommeerde wetenschappers die uit de Jezuïeten orde voortkomen. Een van hen was Pierre Teilhard de Chardin.
|
|
|
|
Jezuïeten logo (foto Pixabay)
|
|
|
|
Ik kwam de naam Teilhard de Chardin nog niet zo lang geleden opnieuw tegen bij de vertaling van ‘De Roep van Pacal Votan’. Pacal Votan was een Maya koning, die onder andere de vierde dimensie heeft ontsloten met het door hem ontworpen methode, die de Maya kalender wordt genoemd. De Roep van Pacal Votan werd geschreven door Jose Argüelles, Ph.D. Hij haalt het werk van Teilhard de Chardin aan, omdat het zijns inziens aansluit op dat van Pacal Votan. Ik kom hierop terug na eerst een beknopte beschrijving van het leven en werk van Teilhard de Chardin te hebben gegeven.
|
Pierre Teilhard de Chardin (geboren op 1 mei 1881 in Sarcenat, Frankrijk – overleden op 10 april 1955 in New York, VS) was een Frans filosoof en paleontoloog die bekend stond om zijn theorie dat de mens zich mentaal en sociaal ontwikkelt naar een uiteindelijke spirituele eenheid. Door wetenschap en christendom te combineren, verklaarde hij dat het menselijk epos “lijkt op een kruisweg”.
|
Als zoon van een landheer en met interesse in geologie, wijdde Teilhard zich aan dat onderwerp, evenals aan zijn voorgeschreven studies aan het jezuïetencollege van Mongré, waar hij op 10-jarige leeftijd in het internaat kwam. Toen hij 18 was, trad hij toe tot het noviciaat van de jezuïeten in Aix-en-Provence. Op 24-jarige leeftijd begon hij een driejarig professoraat aan het jezuïetencollege in Caïro.
|
De meeste geschriften van Teilhard zijn wetenschappelijk van aard en hebben vooral betrekking op de paleontologie van zoogdieren. Zijn filosofische boeken waren het resultaat van langdurige meditatie. Teilhard schreef zijn twee belangrijkste werken op dit gebied, Le Milieu divin en Le Phénomène humain, in de jaren twintig en dertig, maar de publicatie ervan werd tijdens zijn leven verboden door de jezuïetenorde. Tot zijn andere geschriften behoren verzamelingen filosofische essays, zoals L'Apparition de l'homme (De verschijning van de mens), La Vision du passé (De visie op het verleden) en Science et Christ (Wetenschap en Christus).
|
|
Teilhard keerde in 1946 terug naar Frankrijk. Geblokkeerd in zijn verlangen om les te geven aan het Collège de France en filosofische werken te publiceren (al zijn belangrijke werken werden postuum gepubliceerd in de vijftiger jaren van de vorige eeuw), verhuisde hij naar de Verenigde Staten, waar hij de laatste jaren van zijn leven doorbracht, verbonden aan de Wenner-Gren Foundation in New York City, voor welke hij twee paleontologische en archeologische expedities naar Zuid-Afrika ondernam.
|
|
|
|
Pierre Teilhard de Chardin
|
|
Teilhards inzet om het christelijke denken te combineren met de moderne wetenschap en de traditionele filosofie wekten grote belangstelling en controverse op toen zijn geschriften in de jaren vijftig werden gepubliceerd. Teilhard onderzocht de metafysica van de evolutie, waarbij hij stelde dat het een proces was dat convergeerde naar een uiteindelijke eenheid, voorbij wat hij het Omega-punt noemde.
|
Hij probeerde aan te tonen dat wat van blijvende waarde is in het traditionele filosofische denken, behouden kan blijven en zelfs geïntegreerd kan worden in een moderne wetenschappelijke visie, als men aanvaardt dat de ontwikkeling van materiële dingen geheel of gedeeltelijk gericht is op die naar hogere, complexere organismen en daardoor naar met elkaar verbonden, volmaakte mensen.
|
Teilhard zag dat fundamentele verschijnselen in de materie, zoals zwaartekracht, traagheid en elektromagnetisme meewerkten aan steeds complexere systemen. Dit proces leidde tot voortdurend ingewikkelder combinaties van atomen, moleculen, cellen en organismen, totdat uiteindelijk daaruit het menselijk lichaam evolueerde, met een zenuwstelsel dat voldoende geavanceerd was om rationele reflectie, zelfbewustzijn en morele verantwoordelijkheid mogelijk te maken. Terwijl de meeste evolutionisten de mens eenvoudigweg beschouwen als een voortzetting van de fauna uit het Plioceen, stelde Teilhard dat de verschijning van de mens een extra dimensie aan de wereld toevoegde. Hij definieerde dit als de geboorte van het denken: dieren weten, maar de mens weet dat hij weet; hij heeft daardoor 'kennis in het kwadraat'.
|
|
Een andere grote vooruitgang in Teilhards evolutietheorie, is de socialisatie van de mensheid. Dit is niet de overwinning van het kudde-instinct, maar een culturele convergentie van de mensheid naar leven vanuit een gemeenschappelijk denken (de cloud). De evolutie is dan gekomen tot het punt waarop de mens fysiek is geperfectioneerd: de volgende stap zal een sociale zijn. Teilhard zag dat deze evolutie al aan de gang was: door technologie, urbanisatie en moderne communicatie ontstaan er steeds meer verbanden tussen de politiek, economie en denkwijzen van verschillende volkeren, in een schijnbaar zich geometrisch voltrekkende progressie.
|
Theologisch gezien zag Teilhard het proces van organische evolutie als een reeks progressieve syntheses waarvan het uiteindelijke convergentiepunt dat van het God-punt (Omega) is.
|
Wanneer de mensheid en de materiële wereld hun volwassen staat van evolutie hebben bereikt en alle mogelijkheden voor verdere ontwikkeling hebben benut, zou een nieuwe convergentie tussen hen en de bovennatuurlijke orde worden ingeluid door de Parousia, of wederkomst van Christus. Teilhard heeft gezegd dat het werk van Christus in de eerste plaats bestaat uit het leiden van de materiële wereld naar deze kosmische verlossing. De overwinning op het kwaad speelt daarbij slechts een ondergeschikte rol. Het kwaad wordt door Teilhard voorgesteld als de groeipijnen binnen het kosmische proces: de wanorde die in het proces van realisatie voorafgaat aan de -nieuwe- orde
|
|
Bron: Encyclopedia Britannica
|
|
|
|
|
Jose Argüelles, Ph.D. de auteur van De Roep van Pacal Votan ziet de verbinding met het werk van Teilhard de Chardin vooral in het Omega punt waarover de Jezuïtische priester schrijft. Alles beweegt naar dat punt toe. Volgens Pacal Votan is dit het overgangspunt van de derde naar de vierde dimensie. De evolutie gaat verder als de mensheid in die vierde dimensie wordt opgenomen. Het is een onherroepelijke ontwikkeling, omdat de Galactische klok dit aangeeft.
|
Teilhard de Chardin noemt het de overgang van de materiele wereld naar de ‘kosmische verlossing’, geleid door Christus (Ik ben de Alpha en de Omega). Teilhard de Chardin had de visie dat de mensheid zich via de evolutieladder zou ontwikkelen naar het punt Omega, om dan over te stappen op de volgende evolutieladder. Het kwaad in de wereld zag hij als wezenlijk onbelangrijk, bijverschijnselen van het grote kosmische proces. ‘Aan de – nieuwe - orde gaat wanorde (chaos) vooraf. Hetzelfde credo als dat van de Illuminatie, die weer verbonden zijn met de Vrijmetselarij.
|
|
Zijn het de barensweeën van een nieuwe wereld waarin we nu zitten? Is het ‘de mens wikt en god beschikt’? Gaan we onvermijdelijk naar het punt toe waarin de oude mens ophoudt te bestaan? Met behulp van technologie, urbanisatie (verstedelijking) en moderne communicatie wordt het proces in versnelling gebracht, meende Teilhard de Chardin. Gelet op de huidige wereld, heeft hij daarmee een juiste voorspelling gedaan. De technologie (AI) verandert niet alleen het leven, maar ook de mens zelf. De verstedelijking is zich aan het voltrekken (bijvoorbeeld Tristate) en heeft een -gestuurd- socialisatie proces tot gevolg, de moderne communicatie (internet) zorgt ervoor dat de – door de zender - gewenste informatie bij mensen komt. De natuur wordt de rug toegekeerd. De vierde dimensie ontvouwt zich in een wereld waarin de biologische mens over gaat in de kosmische mens. Geleid door de teruggekomen Christus.
|
|
|
|
voorstelling van de terugkomst van Christus aan het einde der tijden
|
|
Ik vind het opvallend dat het Teilhard de Chardin tijdens zijn leven door de Jezuïtische orde werd verboden om zijn werken te publiceren. Mijns inziens was dat niet omdat men het oneens was met zijn visie, maar dat de tijd niet rijp was voor het wereldkundig maken ervan. Uit wat we in de huidige tijd zich zien ontwikkelen, is de ontwikkeling echter in volle gang geraakt. Met alle groeipijnen waarover hij sprak van dien. Het is daarbij de vraag in hoeverre de ontwikkeling naar de nieuwe orde een handje wordt geholpen, of sterker, wordt geforceerd. Als de Galactische klok aangeeft dat de tijd er rijp voor is, dan lijkt het logisch dat degenen, die dit begrijpen – waaronder de Jezuïeten - de mensheid een duw in de rug willen geven.
|
‘Ordo ab Chao’ is het devies van de vrijmetselarij. Orde komt voort uit chaos. Dus, uit de ellende die we nu als mensheid door maken komt de nieuwe orde voort, waarin de mensheid alle tekortkomingen uit de huidige fase van ontwikkeling te boven gaat komen. Anders gezegd, voordat het licht wordt, is de nacht op zijn donkerst. Hiermee wordt het licht van de rede bedoeld. De Illuminati (de verlichten) beweging die door een andere Jezuïet – Adam Weishaupt – werd vormgegeven in de 18e eeuw zijn de boodschappers hiervan. Onzichtbaar gemaakt doordat de beweging werd geïntegreerd in de Vrijmetselarij. De Jezuïeten orde, Illuminati en Vrijmetselarij liggen in elkaars verlengde. Ze komen uit dezelfde bron voort en staan ook hetzelfde voor. Geleid door de verlichte rede, gehoorzaam aan de wetten van de kosmos.
|
|
De boodschap die in het bovenstaande zit verpakt, is waarschijnlijk voor heel veel mensen hoopgevend. De groeipijnen van deze tijd zijn de barensweeën van een nieuwe tijd. Een fase waarin er zich een nieuw perspectief aandient en er weer plaats is voor geluk, welzijn en vertrouwen. Geleid door bovennatuurlijke krachten, die de mensheid leiden en daarvoor gehoorzaamheid en volgzaamheid eisen. Een mensheid, levend uit een collectieve geest.
|
|
|
Ik begrijp dit en denk ook dat het voor een groot deel van de mensheid een uitkomst is. Het is echter anders, als er zich een ander bewustzijn in ons aan het ontplooien is.
|
Een bewustzijn, dat voorkomt vanuit het kernbeginsel in het menselijke hart. Boven tijd en ruimte verheven, vrij van de wetten waaraan de mensheid gebonden is. Dit is het ultieme doel van het mens zijn: het eeuwigheidsbeginsel, verbonden met de Een die alles in allen is, in ons te wekken. In dit bewustzijn zijn we geheel verbonden met elkaar en is liefde geen eigenschap, maar de voeding van ons leven.
|
Tegelijkertijd zijn wij autonoom, niet langer onderhevig aan welke sturing van bovenaf dan ook. Dit is ook niet nodig, want wij weten van binnenuit wat nodig is om het leven in ieder mens tot ontplooiing te laten komen. Wij strijden niet meer, omdat we weten dat dit zinloos is en omdat het onze blik verduistert. Wij zijn niet de eersten, die dit bewustzijn tot ontplooiing hebben laten komen. Degenen, die al door dit proces zijn gegaan, helpen ons waar zij kunnen.
|
De enige voorwaarde is, dat wij ervoor open staan. Als ik het over ‘wij’ heb, dan bedoel ik mijn geestverwanten en mijzelf. Wij vormen geen elite, we staan niet boven de rest van de mensheid en wij hoeven onszelf niet op de borst te slaan dat we beter zijn dan de mens die dit geluk nog niet in het hart hebben mogen ondergaan. Als wij werkelijk vrij zijn, dan blijven we mijns inziens verbonden met het lot van het deel van de mensheid dat meegevoerd wordt in de evolutie, zoals Teilhard de Chardin die voor ogen had.
|
Het besef dat een deel van de mensheid leiding van bovenaf nodig heeft, is belangrijk om te begrijpen dat wat goed voor de een is, dat niet voor de ander hoeft te zijn. Ook dat elk mens reageert vanuit zijn of haar bewustzijnsstaat. We kunnen en hoeven de ander niet te veranderen. Het is voldoende om gericht te zijn op het proces dat zich in onszelf aan het voltrekken is. Wij weten dan ook van binnenuit wat ervoor nodig is om in dit levensveld te kunnen blijven existeren zolang dat zinvol is. Ik wens iedereen, inclusief mijzelf dit geluk toe.
|
|
|
|
|
|
|
|
Waardeer je wat ik doe?
|
Mijn werk is een dienst die ik aan anderen lever. Het abonnement op mijn brieven is vrij. Een vrijwillige donatie wordt door mij zeer op prijs gesteld.
|
|
Het rekeningnummer voor jouw bijdrage is NL59TRIO0379342502 ten name van Humane Economy Publishing.
|
|
|
|
|
|
|
|
AI is veel, behalve menselijk
|
|
|
|
Wat betekent vrijheid werkelijk? Hoe ontdekt een mens de vrijheid in zichzelf? Het gaat daarbij niet om de vrijheid die de mens wordt gegeven door een autoriteit. Evenmin gaat het om de vrijheid die voortkomt uit welvaart of bezit. Mijn nieuwste boek De Weg naar Vrijheid gaat over deze zoektocht. Ik denk dat de twee vragen van groot belang zijn …
|
|
|
|
|
|
|
|
De Weg naar Vrijheid is gepubliceerd
|
|
|
|
Blij en trots ben ik op dit prachtige boek, dat vandaag - 26 mei 2026 - bij mij werd aangeleverd door de drukker. Het is een roman geworden, omdat een roman ruimte geeft om mensen van binnenuit te volgen. Niet via theorieën of betogen, maar via hun leven, hun ontmoetingen, hun worstelingen en hun innerlijke groei. De eerste en tweede …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Wie de geschiedenis bestudeert, ziet dat beschavingen zich vaak ontwikkelen volgens een terugkerend patroon. Er is een periode van opbouw, groei en expansie. Daarna volgt een hoogtepunt van macht, rijkdom en zelfvertrouwen. Vervolgens ontstaat langzaam verval. Schulden nemen toe, macht concentreert zich, de afstand tussen bestuur en bevolking wordt groter en samenlevingen raken steeds verder verwijderd van hun oorspronkelijke kracht. …
|
|
|
|
|
|
|
|
|
