Tussen leven en leugen

Dit boek is niet geschreven om te overtuigen. Het is geschreven om mijn waarnemingen weer te geven..

Niet over een waarheid die vaststaat, maar van een beweging die zich voltrekt in een mens die kijkt terwijl hij leeft.

Wat je hier leest, is geen leer en geen systeem. Het is een spoor van aandacht: van momenten waarop iets begon te schuiven, waarin zekerheden dun werden en niet-weten een plaats kreeg.

Ik schrijf niet als leider, niet als leraar, niet als iemand die het weet. Ik schrijf als mens in een brekende tijd, die probeert te blijven bij wat zich in hem aandient.

Soms is dat helder. Soms is dat zoekend. Soms is dat stil.

Wie dit leest, hoeft niets te volgen. Alleen te kijken wat het in hem of haar raakt. Niet om het eens te worden, maar om te merken wat zich beweegt.

Als dit boek iets wil, dan is het dit: niet dat je mij gelooft, maar dat je jezelf hoort.

De bron van dit boek zijn mijn maandbrieven van tussen 2020 en 2025. Ik heb daar een aantal thema’s uit gehaald en ze verwoord zoals ik dat nu doe. Zonder strijd, zonder vijandbeeld, zonder vanuit weten te schrijven.

— Ad