|
|
|
|
|
Onrust in Alexandrië
|
De weg naar vrijheid en de stem van de stilte
|
|
Er is een taal die onze oren niet kunnen horen,
|
|
Onze spraak kan de woorden niet vormen,
|
Ons denken is niet in staat deze taal te begrijpen.
|
|
Ons hart is de enige plek waar de taal kan worden gehoord,
|
|
En alleen als het hart stil is geworden,
|
Een stilte die is als er geen prikkels van buiten binnenkomen.
|
|
De wereld heeft geen tijd voor deze stilte,
|
|
Te druk met het verwerken van alle externe invloeden.
|
|
Gericht op de gestapelde informatie,
|
Denkend dat deze te analyseren tot een uitkomst leidt.
|
|
Niets is zo van wezenlijk belang dat het moet worden vastgehouden.
|
Word stil en luister met je hart.
|
Als je gevoelig bent voor deze stem van de stilte dan verleg je het centrum van jouw aanwezigheid van het hoofd naar het hart. Je handelen is niet meer primair te verklaren vanuit behoefte, wens en ambitie.
|
Dit is van alle tijden. Ook in de eerste eeuw van de jaartelling. Sophia en Dion zijn gelukkig in Alexandrië. Ze doen beiden wat hen gelukkig maakt en geven elkaar volledig de ruimte om dat te doen.
|
Alexandrië verloor echter een belangrijk deel van haar glans in het jaar 66. De metropool van het oostelijke Romeinse rijk werd geteisterd door onderlinge twisten tussen bevolkingsgroepen. Het gelukkige leven dat Sophia en Dion daar hadden, werd er ernstig door verstoord. Zij namen daardoor een verstrekkend besluit.
|
Hierover gaat hoofdstuk 7 van de 'Weg naar Vrijheid'.
|
|
|
Je komt op de hoofdstukken door EERST in te loggen en als je bent ingelogd, klikken op DE WEG
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|