Share this emailCopy the public link or share it on your favorite channel.
Mijn vorige nieuwsbrief legt vragen open waarop ik graag in deze brief een antwoord wil zoeken. Het thema is de bestemming van mens en mensheid. Dit brengt vragen met zich mee zoals ‘Wat is leven’, ‘Wie zijn wij?’, ‘Waar komen we vandaan?’, ‘Waar gaan we naar toe?’

Op deze vragen is geen eenduidig antwoord mogelijk. Het antwoord hangt samen met het mensbeeld. Er zijn veel visies op de mens, wereldwijd zijn er verschillen. Ik licht er twee uit en begin met die van de evolutie. Volgens deze visie ontwikkelt de mens zich naar een eenheid.

Die eenheid zal er volgens de evolutieleer zijn, wanneer de mens zijn individuele bewustzijn heeft opgegeven om op te gaan in een collectief bewustzijn. De gebeurtenissen van deze tijd zijn de barensweeën van de nieuwe tijd. Een nieuwe tijd waarin de mensheid de volgende fase in zijn ontwikkeling zal ingaan. Het collectieve -hyve – bewustzijn maakt het mogelijk dat dood, ziekte en oorlogen worden overwonnen.

De evolutie visie is gebaseerd op de gedachte dat de schepping hiërarchisch is opgebouwd. Bovenin de hiërarchie is God, de schepper van het universum. De mens die wij in onze huidige staat zijn, is onderdeel van deze schepping. Volgens het bijbelboek Genesis zijn wij de kroon op deze schepping. Ook staat daarin geschreven dat God de werken van zijn handen niet zal laten varen. Dit laatste kan worden opgevat als de verbondenheid tussen God en mens.
Het andere mensbeeld is gebaseerd op de Gnostieke uitleg van wie God is, waar de mens oorspronkelijk vandaan komt en hoe hij in de schepping van God terecht kwam. Woorden schieten tekort om dit te kunnen uitleggen. Daarom is dit wat ik schrijf een poging om in mensentaal te schrijven over wat van een ontzagwekkende grootheid is.
De oorspronkelijke mens leefde in eenheid, verbonden met en door het Ene, dat geen naam heeft maar de oergrond is van alles wat geschapen is. Deze mens leefde in vrijheid en was een scheppend wezen. De oorspronkelijke mens raakte echter verstrikt in de schepping van een machtige entiteit die buiten de eenheid existeert. Daardoor verloor hij zijn vermogens en werd gaandeweg vervangen door de mens die hij is. Uitgezonderd zijn wezenskern, want die bleef vrij van deze schepping.

De machtige entiteit wordt in de Gnostiek Jaldebaoth genoemd. Hij schiep een duale wereld, waaruit goed en kwaad, licht en duister, liefde en haat voortkwamen. Binnen de grenzen van zijn schepping ontstond een hiërarchie van hogere en lagere, goede en slechte machten. Onder deze machten existeert de mens. De mens gingde machten boven hen aanbidden als goden in oude beschavingen en later als de ene God in de monotheïstische culturen.

De kern in het hart van de mens komt niet voort uit de schepping van de externe god. Voor het overige zijn wij deel van de schepping van Jaldebaoth. In onze huidige staat zijn we verbonden met de duale schepping en wij ervaren die verbinding via onze zintuigen. De werking van onze zintuigen is van buiten naar binnen gericht en ze doen ons de fysieke wereld ervaren, waardoor we ons daarin kunnen uitdrukken.
Onze hersens vertalen de prikkels van buitenaf in denken. Daardoor zijn we in staat het voelen, ruiken, zien, horen en proeven en andere – minder onderzochte- zintuigen met onze hersencapaciteit te interpreteren. Een simpel voorbeeld is: we ruiken de geur van vers brood en we stappen bij de bakker binnen om een brood te kopen, omdat het ruiken via een gedachte ook het willen proeven in actie zet. Zo komen we door de werking van onze zintuigen tot handelen.

Velen kennen de behoeften piramide van Maslov. Onderaan in de piramide zijn de lichamelijke behoeften. Hogerop komen achtereenvolgens de behoefte aan veiligheid en zekerheid, daarna de behoefte aan sociaal contact en daaruit komt de behoefte aan erkenning en waardering voort, om uiteindelijk uit te monden in de behoefte aan zelfrealisatie. Deze stappen worden niet eenmalig gezet, maar steeds weer herhaald. De gedachte hier achter is dat door zelfrealisatie alle stappen worden geïntegreerd en wij complete mensen worden, klaar voor de volgende stap op de evolutieladder.

De mens die de weg naar binnen gaat, wordt zich ervan bewust hoe belemmerend daarbij de op de buitenwereld gerichte zintuigen zijn. Het ontneemt ons het zicht op ons innerlijk. De beweging van binnenuit in plaats van buitenaf kan op gang worden gebracht door waarnemer te worden. Dit houdt in dat de impulsen van buitenaf niet langer direct tot handelen leiden, maar dat ze worden waargenomen vanuit een neutrale positie. Hierdoor wordt het denken geleidelijk helderder. Het wordt vrijer van de werking van de zintuigen en van het handelen dat daarvan het gevolg is. Waarnemen is de eerste stap naar omkering van de werking van de zintuigen. Bijvoorbeeld door te zien wat het innerlijk oog te zien geeft, voelen wat het hart -het voelen - beweegt en horen wat het innerlijk oor opvangt.

De omkering brengt een verandering teweeg, die lichamelijke gevolgen heeft. De thymus brengt de energie vanuit de kern in circulatie via de bloedsomloop, de pijnappelklier sluit zich voor de invloeden van buiten en wendt zijn blik naar binnen Daardoor stuurt het de innerlijke processen, in plaats van dat het een controle instrument is van externe krachten. Er komt rust in de mens, het denken wordt helder en het vegetatieve zenuwstelsel wordt niet langer verstoord door chaos in het hoofd. Hierdoor functioneert het lichaam beter: het hart, de longen, maag, darmen, lever en andere organen ondergaan hiervan de weldadige invloed.

In deze rust wordt de mens rijp voor het omzettingsproces van de huidige mens naar de nieuwe mens. Hij, die voor ons was en na ons zal Zijn neemt ons dan op. Niets van wat wij waren blijft door deze omzetting over. Het is het sterven van de oude mens, die opgenomen wordt in de nieuwe, oorspronkelijke mens. De dood is dan overwonnen en de greep van de god-matrix is verdwenen. De Weg naar Vrijheid is dan voltooid.
Ik spreek geen oordeel uit over de twee wegen. Ik heb in dit artikel slechts getracht om beide zo duidelijk mogelijk te schetsen. In mijn roman De Weg naar Vrijheid heb ik geschreven over gewone mensen. Om duidelijk te maken dat iedereen met een verlangende ziel de weg naar binnen kan gaan. Ik hoop dat dit artikel bij jou op deze manier resoneert.

Ad Broere

De weg naar vrijheid

Dit boek volgt generaties mensen in de eerste en tweede eeuw van de jaartelling, die de innerlijke weg leefden.

Zij stichtten geen kerk. Zij bouwden geen systeem. Zij lieten geen instituut na.

Wat zij achterlieten was subtieler en moeilijker te vernietigen: een herinnering.

De herinnering dat de mens meer is dan onderdaan, gelovige of volgeling. Dat hij een oorsprong in zich draagt, die geen toestemming nodig heeft.

De Weg naar Vrijheid is vanaf 28 mei 2026 beschikbaar.

Paperback 272 pagina's

Prijs: € 24

Je betaalt € 25, inclusief verzendkosten in Nederland en in België.

Meer lezen
De weg naar vrijheid

Tussen leven en leugen

Tussen leven en leugen
Tussen leven en leugen bevat korte beschouwingen over mens, samenleving en bewustzijn in een tijd waarin veel zekerheden beginnen te schuiven.

Het boek is gebaseerd op nieuwsbrieven die tussen 2020 en 2025 zijn geschreven en nodigt de lezer uit om met aandacht te kijken naar wat zich voltrekt — in de wereld en in zichzelf.

Paperback, ca. 80 pagina’s
Prijs: €14,50

Je betaalt € 15,50 inclusief verzendkosten in Nederland en in België

Meer lezen