|
|
|
In het onderstaande artikel komen twee van elkaar verschillende visies op de mens en zijn ontwikkeling naar voren. Die van de 'technologen' die een mens voor ogen hebben, die controleerbaar, voorspelbaar en manipuleerbaar is. Het leidt tot wat transhumanisme wordt genoemd. De andere visie is die van mensen, die de mens als een uniek wezen zien met een groot vermogen verborgen in hun kern.
|
Ik veroordeel de technologen niet. Wat zij voor ogen hebben is een menstype te creëren, die in de pas loopt van het plan van de 'technologische god'. Zij staan een orde voor waarin de mensheid in harmonie leeft met elkaar en met al het leven op deze planeet. Als we kijken naar de chaos en verwarring die alom heerst is het een logische visie.
|
Tegelijkertijd wordt de mens iets kostbaars ontnomen. Dat is de mogelijkheid om zich te verbinden met de open ruimte in het hart. De herinnering hieraan wordt uitgewist. Voor velen maakt dat wellicht weinig uit.
|
Voor de mens die open staat voor de werking vanuit zijn kern zou het echter een fatale ontwikkeling zijn. Deze mens komt naar voren in mijn nieuwe boek De Weg naar Vrijheid.
|
Wat betekent vrijheid werkelijk? Hoe ontdekt een mens de vrijheid in zichzelf? Het gaat daarbij niet om de vrijheid die de mens wordt gegeven door een autoriteit. Evenmin gaat het om de vrijheid die voortkomt uit welvaart of bezit. Mijn nieuwste boek De Weg naar Vrijheid gaat over de zoektocht naar die vrijheid.
|
Ik denk dat de twee vragen van groot belang zijn. Kunstmatige intelligentie presenteert zich op tal van onze levensgebieden. Ik besefte dit bijvoorbeeld toen ik een spelletje solitaire speelde op mijn computer. Toen ik twintig minuten het zonder succes had geprobeerd, maar steeds vastliep, activeerde ik de ingebouwde oplosser. Binnen enkele seconden ontvouwde zich de weg naar de oplossing . Waar ik zelf veel langer over zou doen, als ik het geduld ervoor had, berekende AI in een oogwenk. Kunstmatige intelligentie verwerkt informatie veel sneller dan wij, legt verbanden waar wij langer over doen en komt eerder met een oplossing dan een mens dat kan.
|
Veel mensen zijn daarvan onder de indruk. Door AI kunnen plannen, projecten en strategieën efficiënt en snel worden ontwikkeld. Het brengt de gevolgen van politieke beslissingen binnen een oogwenk in beeld. Het laat zien waar de meeste winst valt te behalen voor een onderneming, het analyseert grondig de voorkeuren van consumenten, evenals het kiezersgedrag en het geeft de politicus de mogelijkheid om daarop in te spelen. In de gezondheidszorg is het een belangrijke hulp bij het stellen van diagnoses en het neemt delen van een operatie over van de chirurg. Elk van deze eigenschappen is gewild in de huidige maatschappij. Het is daarom niet verbazingwekkend dat AI een steeds grotere rol gaat spelen.
|
AI wordt echter ook vaak gebruikt voor vragen waarop geen eenduidig antwoord mogelijk is. Vragen die bijvoorbeeld raken aan psychologie, levenskeuzes en de betekenis, die mensen aan hun leven geven. Omdat AI antwoorden kan produceren die verrassend diepgaand lijken en schijnbaar getuigen van menselijk inzicht, leggen steeds meer mensen hun vragen in blind vertrouwen aan AI voor. Daarbij realiseren zij zich vaak niet dat AI patronen leest en op basis daarvan het meest logische antwoord formuleert. Evenmin realiseren zij zich dat AI leert dankzij alles wat mensen aan dit fenomeen voorleggen.
|
|
Toch is AI uiteindelijk niet meer dan een instrument. Zoals elk instrument wordt het ingezet door mensen. Ook mensen – of die ervoor doorgaan - die uit zijn op macht, controle, beheersing en eigenbelang.
|
Hetzelfde instrument kan echter ook worden gebruikt door mensen die zich ontwikkelen in autonomie en eigenheid. In dat geval hoeft AI geen vervanging van het menselijk onderscheidingsvermogen te zijn, maar een spiegel of toetssteen die helpt om helderder naar zichzelf te kijken. AI ontslaat ons hoe dan ook nooit van onze verantwoordelijkheid naar onszelf toe.
|
De mens ontwikkelt zichzelf door lief te hebben, door te verliezen, door fouten te maken, door verkeerde conclusies te trekken, door te ervaren dat een ingeslagen weg doodloopt, door opnieuw te beginnen, door vreugde en verdriet, door hoop en teleurstelling, door angst en wanhoop. Kortom, door alles wat het leven op zijn pad brengt. Door de ervaring in al deze dingen kan een mens rijpen. Hij hoeft het niet in een keer goed te doen. Het is niet menselijk om dat te verlangen. De mens is niet gemaakt om perfect te zijn.
|
Wat gebeurt er wanneer een mens niet langer zelf de weg verkent en onderzoekt, maar vooraf de uitkomst al kent? Wat gebeurt er wanneer het juiste antwoord belangrijker wordt dan de weg waarlangs het wordt gevonden en wanneer voorspelbaarheid belangrijker wordt dan ontdekking? En wat als het vermijden van fouten belangrijker wordt dan het vermogen om van die fouten te leren?
|
Het zijn vragen, die verder reiken dan technologie. Zij raken aan de toekomst van de mens. De mens loopt het gevaar zichzelf te vergeten. In De Weg naar Vrijheid schrijf ik over de open ruimte in het hart van de mens, ook wel de kern of de oerbron genoemd. Dit is het mooiste, krachtigste en meest liefdevolle dat de mens in zich draagt. Deze kern onderscheidt de mens van alles wat kunstmatig is in de betekenis van niet oorspronkelijk. Velen zijn vergeten dat zij dit grote vermogen in zich dragen en degenen, die zich er wel van bewust zijn, vragen zich soms vertwijfeld af hoe ze ermee in verbinding kunnen komen.
|
Daarom schreef ik in De Weg naar Vrijheid: ‘Wat begon als een leer, is door de generaties in dit boek heen tot een innerlijke beweging geworden, waarvoor weinig woorden nodig zijn. De lezer die daarin heeft meebewogen, weet dat het boek is als een vlam die wordt aangereikt om het eigen vuur van binnen te ontsteken. Van daaruit schrijft ieder zijn eigen weg naar vrijheid.’
|
Wij kunnen uitzoeken wat voor ons mens-zijn inhoudt als we verantwoordelijkheid nemen voor ons eigen leven en het niet uit handen geven aan een technologisch instrument. Hoe vernuftig het ook gebouwd mag zijn. Ieder kan dat uitzoeken op zijn eigen manier doen, daar is geen leer, geen opleiding en geen methode voor nodig, anders dat het een hulp kan zijn bij het zoeken. Het ontslaat echter nooit de mens van zijn eigen verantwoordelijkheid.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dit boek volgt generaties mensen in de eerste en tweede eeuw van de jaartelling, die de innerlijke weg leefden.
|
Zij stichtten geen kerk. Zij bouwden geen systeem. Zij lieten geen instituut na.
|
Wat zij achterlieten was subtieler en moeilijker te vernietigen: een herinnering.
|
De herinnering dat de mens meer is dan onderdaan, gelovige of volgeling. Dat hij een oorsprong in zich draagt, die geen toestemming nodig heeft.
|
De Weg naar Vrijheid is vanaf 28 mei 2026 beschikbaar.
|
Je betaalt € 25, inclusief verzendkosten in Nederland en in België.
|
|
|
|
|
|
|
|
Tussen leven en leugen bevat korte beschouwingen over mens, samenleving en bewustzijn in een tijd waarin veel zekerheden beginnen te schuiven.
|
Het boek is gebaseerd op nieuwsbrieven die tussen 2020 en 2025 zijn geschreven en nodigt de lezer uit om met aandacht te kijken naar wat zich voltrekt — in de wereld en in zichzelf.
|
Paperback, ca. 80 pagina’s
Prijs: €14,50
|
Je betaalt € 15,50 inclusief verzendkosten in Nederland en in België
|
|
|
|
|
|
|
|
|
