Symposium op 29 november 2012

“Eerlijk duurt het langst”. Symposium over de zoektocht naar een rechtvaardige economie op 29 november 2012

Op 29 november organiseren de Konferentie Nederlandse Religieuzen,
Landelijk Bureau Disk en Justitia et Pax daarom het symposium “Eerlijk
duurt het langst” in de Bergkerk in Amersfoort.

 

Tijdens deze bijeenkomst wordt een poging gedaan de oorzaken van de
huidige financiële en economische crisis voor een breed publiek te
verhelderen en suggesties te doen voor mogelijke oplossingen. Sprekers
zullen ook ingaan op de bijdrage die de katholieke sociale leer kan
leveren aan een eerlijke en duurzame economie. Onder andere Arjo Klamer
(hoogleraar economie), Agnes Jongerius (oud voorzitter FNV), Ad Broere
(ex-bankier) en Mgr. van den Hende (bisschop Rotterdam) zullen op het
symposium hun visie op de actuele ontwikkelingen delen en in gesprek
gaan met het publiek.

 

Locatie: Bergkerk, Dr. Abraham Kuyperlaan 2, Amersfoort

Datum en tijd: Donderdag 29 november, 13:00 – 17:30 uur

Aanmelden: cmbr@knr.nl

 

Programma

In drie debatrondes geven experts en betrokkenen hun visie op de volgende vragen:

• Wat zijn de fundamentele oorzaken voor de huidige financiële en economische crisis?

• Welke handreikingen voor oplossingen biedt de katholieke sociale leer?

• Wat kunnen politiek, maatschappelijke organisaties en individuele
burgers zelf doen om een rechtvaardige economie dichterbij te brengen?

 

Meer informatie

Wilt u meer informatie over deze bijeenkomst dan kunt u contact opnemen met Jacob de Jonge. J.de.Jonge@justitiaetpax.nl

 

Hieronder volgt een korte samenvatting van de lezing die Ad Broere op het symposium geeft:

De heilige woede waarmee Jezus de geldwisselaars uit de voorhof van de
Tempel verjoeg, zo schitterend verbeeld door Rembrandt, lijkt geen
blijvende uitwerking te hebben gehad. Want de hedendaagse geldwisselaars
zitten stevig in het zadel en zijn schijnbaar niet van plan om hun
dominantie over de economie prijs te geven. Twaalf eeuwen later sprak
theoloog en filosoof Thomas van Aquino zich als volgt uit tegen het
geld-met-geld verdienen: “Rente vragen voor geleend geld is
onrechtvaardig, omdat daarmee iets wordt verkocht dat niet bestaat, en dit
leidt zonder twijfel tot ongelijkheid, hetgeen in strijd is met gerechtigheid. Geld is bedoeld om als ruilmiddel te dienen.”

De ongelijkheid waar Thomas van Aquino over sprak is een belangrijke
oorzaak van de financiële crisis waarin wij thans verkeren. Een klein
gedeelte van de mensheid verkeert in omstandigheden dat men het geld
voor zich kan laten werken. Zij vermeerderen hun vermogen door geld te
ontvangen van de grote meerderheid die moet werken voor het geld. Uit
een onderzoek door Prof. Margrit Kennedy, uitgevoerd in Duitsland in
2004 is gebleken, dat 80% van de onderzochte groep netto betaler van
rente over schuld is en dat slechts 10% netto ontvanger is. Per dag werd
volgens haar onderzoek een miljard euro overgedragen door de 80% netto
betalers aan de 10% netto ontvangers. Het logische gevolg hiervan is,
dat de vermogensongelijkheid steeds groter wordt. In Nederland bezat in
2011 de bovenste 10% van de bevolking 61% van het vermogen en de
onderste 60% slechts 1%. Zolang de verzorgingsstaat goed functioneerde
was het niet hebben van vermogen niet zo ernstig, maar nu de
verzorgingsstaat in een snel tempo wordt versoberd, breekt het ontbreken
van een reserve veel mensen op. Het gevolg hiervan kan zijn dat er
sociale onrust uitbreekt. Zeker als de koopkracht nog meer onder druk
komt te staan door verdere prijs- en lastenverhogingen die niet in het
inkomen worden gecompenseerd.

De crisis waarin we nu steeds dieper geraken is naar mijn mening
een, die veel verder en dieper gaat dan het financieel-economische vlak.
Ik denk dat we middenin een bewustzijnscrisis zitten. Steeds meer
mensen beginnen in de gaten te krijgen dat de materialistische visie op
geld en economie ons gevangen houdt in de tredmolen van de op en
neergangen in de economie. Voortgedreven door hebzucht en egoïsme. Als
we die cirkel willen doorbreken, dan kan dat alleen door een
paradigmaverschuiving van geld als uitgangspunt van ons economisch
handelen naar de mens centraal.