Schuld en aflossing

Een
post op de social media werd gevolgd door een gesprek met Rob over
schuld en kwijtschelding.  De post en het gesprek
wil ik graag op mijn weblog delen.

De houding
van veel Amerikanen tegenover overheidsbemoeiing en belastingheffing wordt in
dit filmpje op een humoristische manier duidelijk gemaakt. Hebben we in NL nu
meer gemeenschapsgevoel of zijn we slaven? In Geld komt uit het niets reken ik de lezer voor dat 74% van ons
inkomen door belasting- en premieheffing wordt afgeroomd (loonbelasting,
premies AOW, Zorgverzekering, btw, accijnzen, box 3 belasting,
motorrijtuigenbelasting, milieubelasting, gemeentebelasting etc.)

Het gesprek:

Rob: Ad, heb jij al duidelijk aan
wie alle overheden alle staatschulden nu precies schuldig zijn?

Ad: Overheden lenen van private
instellingen op de financiële markten, want overheden brengen helaas niet zelf
schuld- en rentevrij geld in circulatie. De schulden van overheden zijn dus aan
private investeerders die op de financiële markten opereren. In belangrijke
mate gaat het hier om pensioenfondsen, die een aanzienlijk deel van hun
reserves in staatsleningen hebben belegd. Ook zijn er de kleine, grote en megabeleggers
die in staatsschulden hebben belegd. Particulieren, banken,
verzekeringsmaatschappijen, investeringsfondsen, bedrijven, kortom een heel
scala belegt in staatsschulden. De meeste investeerders hebben tegenover hun
bezit in vorderingen op overheden ook weer verplichtingen staan, zoals bij een
pensioenfonds die het geld uit de beleggingen nodig heeft om aan de
verplichtingen naar de pensioengerechtigden toe te kunnen voldoen. Hetzelfde
geldt voor banken, verzekeraars en bedrijven. Het gaat dus om de beleggers die
de beschikking hebben over zogenoemd ‘vrij vermogen’, dus reserves waar geen
verplichtingen tegenover staan. Onder deze beleggers zijn er een relatief klein
aantal die over gigantische bedragen aan vrij vermogen beschikken en een groter
aantal maar niet meer dan hooguit 10% van de wereldbevolking die over een
kleiner tot groter vermogen kunnen beschikken. Het hele kleine aantal mega
vermogenden heeft bovendien een behoorlijk deel ervan aan het oog onttrokken.
Het Tax Justice Network schat dat het gaat om een bedrag van zo’n 32 biljoen
dollar. De mega vermogenden zijn degenen die uiteindelijk, nadat alle
vorderingen en schulden tegen elkaar zijn weggestreept, de netto schuldeisers
van ‘de wereld’.

Rob: Dank je wel Ad! Als de US
staatsschuld 16,5 triljoen USD is, dan zal de som van de staatsschulden al snel
het dubbele daarvan zijn, gok ik zo. Wordt zo’n enorm bedrag idd uitgeleend
door de groepen die je beschrijft?

Ad: Triljoen is de Amerikaanse
notatie voor biljoen. De totale schuld van landen is opgeteld zo’n 65 biljoen.
Er is geen rechtstreeks verband tussen de schuld van overheden en de
uiteindelijke schuldeisers. Het financiële systeem zit zo complex en niet transparant
in elkaar dat je het hele web moet uitpluizen voordat je de ‘netto’
schuldeisers hebt getraceerd. En dat is een ondoenlijke klus. Nee, de
financiële elite heeft zichzelf perfect verscholen als een grote spin achter
zijn web.

Rob: Dat is helder Ad, maar is
het voorstelbaar dat die groepen (klein en groot), ook al kunnen we ze niet
exact aanwijzen, 65 biljoen uitlenen? Ik merk al dat het niet mogelijk is om de
totale schuld over en weer kwijt te schelden, helaas.

Ad: Toch wel Rob. Als daar de wil
toe aanwezig zou zijn, dan zou de oligarchie van superrijken door slechts een
deel van hun fabelachtige vermogen prijs te geven ALLE schulden in de wereld
kunnen kwijtschelden. Het huidige financiële stelsel werkt zo, dat geld van
beneden in de piramide naar boven wordt gezogen. Geld dat door de elite uit het
niets is gecreëerd en aan ons op basis van schuld in handen wordt gegeven,
waaraan wij onze inspanning, creativiteit, zweet, tranen etc. toevoegen en dat
dan weer wordt teruggevorderd door de ‘bovenbazen’, die zichzelf de eigenaren
noemen van het uit NIETS gecreëerde geld. Ze zijn het gewoon niet. Niemand is
eigenaar van geld. Er is dus ook geen schuld. Helaas dringt dit niet door tot
verreweg de meeste mensen. De indoctrinatie over en de verslaving aan geld
blijft vooralsnog – schijnbaar- groot.