QE, wat schieten we ermee op?

Als het aan Draghi ligt dan start de ECB binnenkort in navolging van de Federal Reserve in de V.S. met een kwantitatieve verruimingspolitiek. Wat houdt dit in en wat zou het resultaat ervan kunnen zijn?

 

De commerciële private banken houden allen een rekening aan bij de centrale bank ECB (waarvan De Nederlandse Bank onderdeel is). Deze rekening wordt door banken gebruikt voor betalingen van en aan andere banken. De rekening wordt centrale bank reserverekening genoemd. De geldstromen tussen banken zijn van een enorme omvang. Denk bijvoorbeeld aan de salarisbetalingen van een bedrijf dat een rekening aanhoudt bij de Rabobank. Het geld gaat naar bijvoorbeeld de Triodosbank als de werknemer daar zijn salarisrekening aanhoudt. Een keer per 24 uur worden alle betalingen en ontvangsten gesaldeerd en het bedrag dat overblijft wordt gevoegd bij het saldo op de centrale bank reserverekening van de betreffende bank of ervan afgehaald. Het tegoed dat banken op deze rekening hebben staat gelijk aan liquiditeit, evenals het saldo van de (digitale kas) van die bank.

Als een land geld leent dan doet men dit door te lenen via banken. Als bijvoorbeeld de Nederlandse staat geld nodig heeft, dan schrijft de staat een lening uit. Deze lening wordt aangeboden door de banken die door de Staat zijn aangewezen om dat te doen. Evenals dat bij leningen het geval is, schept de bank (scheppen de banken) die daarvoor is (zijn) aangewezen geld uit het niets op basis van het leningcontract van de overheid. De bank tracht vervolgens voor de lening kopers voor de lening in de vorm van staatsobligaties te vinden, zoals pensioenfondsen, beleggingsfondsen en particuliere beleggers. Ook koopt de bank zelf staatsobligaties als belegging. De ING had eind 2013 een bedrag van 56 miljard aan staatsobligaties op de balans staan die ‘beschikbaar waren voor verkoop’. Als de markt niet zo geïnteresseerd is, dan blijft de bank ermee zitten. Ook kan het zijn dat de bank zelf een kat in de zak heeft gekocht.

Banken geven niet alleen staatsleningen uit, ze verzorgen ook de uitgifte van leningen voor grote ondernemingen in de vorm van bedrijfsobligaties.

Veel banken zitten met winkeldochters en met ‘katten in de zak’, vooral de banken in de zuidelijke Europese landen.

 

Shutterstock 101649460

 

Nu heeft Draghi (directeur van de Europese Centrale Bank ECB) bedacht dat Europa in navolging van de Federal Reserve (FED) in de Verenigde Staten aan quantitative easing (kwantitatieve verruiming) moet gaan doen.

Dit houdt in, dat de ECB, evenals de Federal Reserve dat al jarenlang doet de winkeldochters en de katten in de zak van banken opkoopt. Met welk geld? Met ‘uit het niets’ gecreëerd geld door de ECB. Hoe doen ze dat? De ECB koopt de slechte activa van banken op met centrale bankgeld. Het aankoopbedrag wordt gevoegd bij het saldo van de betreffende bank op de centrale bankreserverekening. Dus, hopla, weg de slechte beleggingen cq de onverkoopbare leningen en zand zeep soda, de bank heeft meer liquiditeit.

De gedachte is, dat banken daardoor meer bereid zijn om te gaan lenen aan bedrijven en particulieren. Maar daarvan zei Bernanke, ex directeur van de FED al, dat deze methode hetzelfde is als ‘het paard naar de beek brengen, maar dat wil nog niet betekenen dat het paard ook gaat drinken’.

Waarschijnlijker is, dat grote beleggers hun ‘katten in de zak’ verkopen aan de commerciële banken, die ze vervolgens verkopen aan de ECB. Tenminste, zo is het wel in de V.S. gegaan en waarom zou Goldman Sachs adept Draghi het niet op dezelfde manier doen?

Conclusie: het ‘geld’ dat op deze manier beschikbaar komt blijft in hetzelfde incestueuze kringetje van de usual suspects hangen en de echte economie (daar waar jij en ik ons geld verdienen) zal er weinig van merken.

(c) Ad Broere