Neemt Griekenland een voorbeeld aan IJsland?

‘De beste stuurlui staan aan wal’, het is vanzelfsprekend niet moeilijk om vanachter de computer ideale oplossingen te bedenken. Toch -met alle begrip voor de moeilijke positie van de Griekse overheid- doe ik een voorstel, waarbij IJsland het leidende voorbeeld is.

Nadat 61% van de Grieken nee heeft gezegd tegen de schuldslavernij die de EU en ECB aan hen wil opleggen, is er vooralsnog geen duidelijkheid over wat er verder gaat gebeuren. De Griekse overheid wordt onder zware druk gezet om alsnog akkoord te gaan met de voorwaarden van de EU.

Natuurlijk heeft een Grexit grote gevolgen. Het land wordt op zichzelf teruggeworpen en de import van een heel scala van artikelen waaronder medicijnen zal zeer worden bemoeilijkt.

Een faillissement van Griekse banken en de Griekse staat is waarschijnlijk. Dat faillissement zal Griekenland afsnijden van de internationale geld en kapitaalmarkt en de Grieken beroven van hun spaargeld voor zover ze het nog op de bank hebben staan.

Od12 02 14

De Trojka wordt binnengehaald (Jos Collignon 14 februari 2012)

IJsland heeft aangetoond dat de crisis die het in 2009 trof, een heel ander en nieuw perspectief voor dat land heeft geopend.

IJsland heeft zich vrijgemaakt van de dominante positie van de financiële sector.

IJsland heeft tegen de schuldeisers gezegd: ‘We zien later wel hoeveel we van de schulden die we hebben nog (kunnen) terugbetalen.Op dit moment richten we ons op onze eigen productieve economie, dus daar waar de echte waarde wordt gecreëerd, in het bijzonder op toerisme en visserij. Door het bevorderen van onze productieve economie zorgen we ervoor dat de werkloosheid wordt bestreden, de inflatie kan worden ingedamd en de koopkracht van de bevolking weer toeneemt.’

IJsland werd daarbij geholpen door de Scandinavische landen met leningen die voor een deel werden gebruikt om de productieve economie te bevorderen en voor een deel door een bail-out aan burgers te kunnen geven waardoor de schulden minder zwaar drukten. Want in IJsland leeft wel het besef dat burgers die niet gebukt gaan onder financiële zorgen, beter kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van de economie.

Nu ruim vijf jaar later, verkeert IJsland in veel betere omstandigheden en presteert de IJslandse economie aanmerkelijk beter dan de landen in de eurozone.

IJsland zat niet vast aan de euro, zoals Griekenland. Toch hoeft dat geen belemmering te zijn. De Griekse overheid kan de ‘nieuwe drachme’ invoeren en voorlopig als munt voor binnenlands gebruik in omloop brengen. Speciaal voor de productieve economie, om daarmee investeringen te financieren en om daarmee de koopkracht van de Grieken weer op peil te brengen. De nieuwe drachme zou niet omwisselbaar moeten zijn in andere valuta, ook niet in de euro. Dit ter bescherming van de nieuwe drachme en de Griekse economie, want reken er maar op dat de ‘financiële markten’ er anders weer hun slaatje uit willen slaan. Toeristen kunnen gewoon met euro’s betalen, dus met z’n allen naar Griekenland met je euro’s, dan kunnen we het nuttige met het aangename verenigen…

Grexit

Griekenland kan, evenals IJsland dat heeft gedaan, zijn eigen kracht opzoeken. Het toerisme en de landbouw bijvoorbeeld, bieden mogelijkheden als de Grieken zich losmaken van de greep die buitenlandse ondernemingen hebben op deze sectoren en geholpen door het wegvallen van de regelgeving van de EU. De Griekse staat kan voor de binnenlandse bestedingen en investeringen nieuwe drachme’s lenen van de Griekse centrale bank, renteloos of op basis van een lage rente, zoals Canada heeft gedaan tussen 1937 en 1974.

En wie weet zijn er landen die Griekenland harde valuta willen lenen – zoals dat bij IJsland gebeurde – waardoor ook de Grieken een handje worden geholpen bij de heropbouw van hun economie.

Het zal zeker geen eenvoudige weg zijn, maar in feite hebben 61% van de Grieken hun overheid hiervoor card blanche gegeven en niet voor het sluiten van een compromis met de EU. Wie weet wordt Griekenland de eerste rentevrije economie van Europa

(c) Ad Broere

 

‘Meenemen of hier opeten?’
Weer een geweldige tekening van Jos Collignon. Hij drukt de onverzadigbaarheid van de ‘financiële markten’ op een onnavolgbare wijze uit. De beurs kan stijgen, de beurs kan dalen, onze winst zal nimmer falen. Harken maar jongens! Totdat het einde komt door een acute hartstilstand omdat de aderen zijn dichtgeslibd doordat je je te lang en teveel hebt volgevreten. Niemand zal erom rouwen.