Moeten banken zich gaan verantwoorden?

Op 30 mei 2013 deed de rechtbank Oost-Brabant een uitspraak inzake een eis van de SNS Bank op een cliënt, die een bedrag schuldig was aan deze bank en het verschuldigde niet wilde terug  betalen.

 

In zijn verweer tegen de vordering van een bedrag dat hij had geleend van de SNS Bank heeft deze gedaagde een verweer gevoerd dat de aandacht verdient van allen, die een eind willen maken aan geldschepping uit het niets door private banken. Gedaagde heeft in zijn onderbouwde verweer gesteld dat door commerciële banken sinds 1960 ‘slechts een getal, in de vorm van kapitaal, wordt overgemaakt, dat op geen enkele wijze door enig vermogen wordt gedekt.’

De kantonrechter wijst de vordering toe aan de SNS Bank en stelt daarbij dat: ‘Die terugbetaling echter niet behoeft te geschieden door daadwerkelijk euro’s naar SNS Bank te brengen, maar dat dit eveneens zuiver boekhoudkundig mag gebeuren door een overboeking van een rekening naar de rekening van SNS Bank.’

Toch biedt de kantonrechter een opening die hoop geeft. Tenminste, als we met velen en niet met enkelen in actie komen. De kantonrechter zegt: ‘Deze dekking bestaat misschien niet daadwerkelijk, maar wel theoretisch, zolang iedereen, althans veruit de meeste mensen, vertrouwen hebben in het systeem. Tot op de dag van deze uitspraak is dat nog het geval, althans – zo moet dezer dagen een slag om de arm worden gehouden – de kantonrechter hebben nog geen andersluidende berichten bereikt.’ De rechter houdt het voor zeer wel mogelijk dat de oude strijder gelijk heeft en banken geld uit het niets scheppen, dus zonder dekking. Als dit wordt erkend door de rechter, dan is het een kwestie van tijd dat de eerste bankier zich voor diezelfde rechter zal moeten verantwoorden. Want als je geld uitleent zonder dekking, dan heet dat toch gewoon… fraude?

In de UK timmert Positive Money UK als monetaire hervormingsbeweging actief aan de weg. Positive Money UK is een steeds moeilijker te negeren factor aan het worden. Datzelfde moet toch ook in Nederland mogelijk zijn? Laten we de rechter gaan overspoelen met andersluidende berichten.

 

Ad Broere

 

Procedure:

SNS Bank legt daaraan het volgende ten grondslag.

Zij heeft van [gedaagde] een bedrag van € 17.188,35 te vorderen op grond van een door haar onder vigeur van de Algemene Bankvoorwaarden met [gedaagde] gesloten rekening-courantovereenkomst.

De verschuldigde vertragingsrente bedraagt tot en met 23 april 2013 € 747,80. De verschuldigde buitengerechtelijke kosten bedragen € 968,-.

2.2. De gemachtigde van [gedaagde] heeft in een beschouwing van slechts 19 pagina’s, gelardeerd met heldere grafieken en ondersteund met 11 pagina’s aan verdiepende beschouwingen, kort weergegeven, het volgende verweer gevoerd.

De vordering is onterecht omdat al sinds ongeveer 1960 geen bank in de westerse wereld meer in staat is geweest om aan een rekeninghouder geld uit te lenen. Men veronderstelt wel dat er geld wordt uitgeleend, maar in werkelijkheid wordt er in het geheel geen geld uitgeleend.

Het geld dat uitgeleend wordt, arriveert sinds ongeveer 1960 nimmer op de bankrekening van rekeninghouders. Er wordt slechts een getal, in de vorm van kapitaal, overgemaakt, dat op geen enkele wijze door enig vermogen wordt gedekt. Het geld dat aan rekeninghouders wordt uitgeleend komt van een speciale geldvoorraadrekening, die we voor het gemak zo hebben benoemd. Geld dat uitgeleend wordt dient van die voorraad naar de rekening van de lener te worden overgedragen. Dat is sinds ongeveer 1960 niet meer gebeurd.

Het geld dat aan de rekeninghouders diende te worden uitbetaald werd in het geheel niet van de geldvoorraadrekening afgeschreven. Het bleef op die rekening staan en wordt dus opgepot. Er wordt slechts boekhoudkundig kapitaal overgemaakt en geen geld. De topmannen in de bankwereld hebben het zo mogelijk gemaakt om uitzonderlijke winst te maken. Daaruit worden de bonussen betaald. Niemand begrijpt meer waar die vele miljardairs vandaan komen. Echter het geld dat [gedaagde] en miljarden andere rekeninghouders hadden dienen te ontvangen is als bonus aan de top van het bankwezen uitgekeerd.

[gedaagde] is bij SNS Bank een lening aangegaan en SNS Bank zou puur administratief en volstrekt theoretisch boekhoudkundig een bedrag van € 17.188,35 van [gedaagde] te vorderen hebben. [gedaagde] heeft echter geen enkele euro, maar slechts waardeloos kapitaal ontvangen, dat niet werd gedekt. Dus hoeft [gedaagde] niets terug te betalen.

3. De beoordeling

3.1. [gedaagde] heeft niet bestreden dat hij een lening (in rekening-courant) heeft ontvangen van SNS Bank ten bedrage van € 17.188,35, althans dat dat bedrag nog als openstaand in rekening-courant resteert.

3.2. Het verweer van de gemachtigde van [gedaagde] dat [gedaagde] van het geleende bedrag geen euro heeft ontvangen, moet, in letterlijke zin, waarschijnlijk als juist worden aanvaard. Eveneens zal juist zijn dat de banken slechts bedragen van de ene rekening naar de andere overboeken zonder dat er in werkelijkheid een euro wordt verplaatst. En voorts zal juist zijn dat slimme economen een theorie hebben ontworpen op grond waarvan er op de een of andere (voor de leek ondoorgrondelijke) wijze dekking bestaat voor de bedragen die bij rekeninghouders op de rekening staan. In hoeverre die dekking daadwerkelijk bestaat en in hoeverre die theorie juist is, behoeft echter in dit geding niet te worden beoordeeld, om de volgende reden.

3.3. [gedaagde] heeft namelijk, zo blijkt uit de bij dagvaarding overgelegde stukken, gebruik gemaakt van de hem door SNS Bank ter beschikking gestelde gelden (ook al was dat volgens de gemachtigde van [gedaagde] een slechts zuiver theoretische, boekhoudkundige terbeschikkingstelling) door daarmee (kennelijk eveneens zuiver theoretische) betalingen te doen aan derden. Daarmee is (binnen het in de westerse wereld geldende juridische systeem, dat – toegegeven – op slinkse wijze aan het economische systeem is gekoppeld) op hem de plicht jegens SNS Bank komen te rusten om de hem (boekhoudkundig) ter beschikking gestelde gelden terug te betalen. Die terugbetaling behoeft echter niet te geschieden door daadwerkelijk euro’s naar SNS Bank te brengen, maar mag eveneens zuiver boekhoudkundig gebeuren door een overboeking van een rekening naar de rekening van SNS Bank. Binnen het heersende systeem bestaat namelijk (in principe) voor een zodanige overboeking dezelfde dekking als voor de overboeking die SNS Bank aan [gedaagde] heeft gedaan. Deze dekking bestaat misschien niet daadwerkelijk, maar wel theoretisch, zolang iedereen, althans veruit de meeste mensen, vertrouwen hebben in het systeem. Tot op de dag van deze uitspraak is dat nog het geval, althans – zo moet dezer dagen een slag om de arm worden gehouden – de kantonrechter hebben nog geen andersluidende berichten bereikt.

De vordering is daarom toewijsbaar.