Menselijke economie en Slow Food

30 mei 2011 De Italiaan Carlo Petrini, vanaf 1989 directeur van Slow
Food was onlangs in Nederland. Slow Food is wereldwijd actief en beschermt
ambachtelijke en biologische voedingsproducenten.

Slow Food 32.3

Petrini verklaart in een interview in de Volkskrant van 30
mei 2011: ‘ Respect voor voedsel en voor de mensen die het produceren is in
onze samenleving ver te zoeken.’  Hij
noemt de multinationals die het voedingssysteem domineren crimineel. ‘…omdat
het gemeenschappen kapot maakt, de bodem verstoort en de biodiversiteit
vernietigt.’ In de afgelopen honderd jaar is zeventig procent van de planten-
en diersoorten verloren gegaan.  Petrini
wijt dit aan de huidige geldeconomie: ‘Onze economie heeft van de landbouw een
industrie gemaakt die gericht is op hoge productie en lage prijzen. Voedsel
heeft geen waarde, maar een prijs.  Het
is handelswaar geworden. Supra-nationale organisaties zoals de EU dragen bij aan de industrialisering van de landbouw. Tachtig procent van de Europese landbouwsubsidies gaat naar twintig procent van de boerenbedrijven. De grootsten krijgen het meeste geld. Het voedselproductiesysteem is gebaseerd op hebzucht
en pleegt roofbouw op aarde en mensen.  Een miljard mensen op de wereld sterven
aan ondervoeding en een miljard is te dik door teveel en verkeerd voedsel.’

Over de crisis zegt Petrini: ‘Sommige mensen denken dat het
een crisis van voorbijgaande aard is, maar het is een systeemcrisis. We koersen richting afgrond. Het is tijd een ander
model te ontwikkelen.’ Petrini pleit voor een terugkeer naar een economie met een menselijk gezicht. Hieronder
verstaat hij de ontwikkeling en versterking van lokale gemeenschappen op basis
van respect voor natuur en aarde.  Slow
Food wil geen terugkeer naar het verleden. ‘Wij pleiten voor een terugkeer naar
de aarde. We zoeken een wisselwerking tussen tradities en moderne technieken’,
zegt Petrini.

Als u Een Menselijke
Economie
hebt gelezen, dan begrijpt u ongetwijfeld dat Petrini’s visie mij
als muziek in de oren klinkt. Want de terugkeer naar een economie met een
menselijk gezicht is niet alleen van toepassing op voeding. Het economisch
handelen wordt gedomineerd door geld. In alle sectoren, waaronder de productie  van grondstoffen, kleding, industriële producten
en dienstverlening is hebzucht de
belangrijkste drijfveer. Voor de gezondheid van de natuur is biodiversiteit een
essentiële voorwaarde. Het verdwijnen hiervan is een ramp voor aarde en mens. Ook de huidige economie is in
feite een monocultuur. Alles wordt bepaald door geld. Voor de terugkeer naar
een economie met een menselijk gezicht is het noodzakelijk dat een einde wordt
gemaakt aan de dominante positie van het geld en dat het wordt teruggebracht
naar zijn oorspronkelijke functie. Dat is een dienende rol. Geld moet doelmatige
economische processen mogelijk maken, bevorderen en ervoor zorgen dat ze goed functioneren.
Geld is de olie waardoor  economische processen mogelijk worden gemaakt en goed verlopen.  Het gaat daarbij om de economische processen
en om wat deze in positieve zin voor mens en aarde opleveren en niet om de
olie zelf. Het is even absurd om met geld steeds meer geld te willen verdienen als alleen olie te willen investeren in machines die meer olie produceren.

Image1

(c) Ad Broere 30 mei 2011