Hoe Goldman Sachs de ECB kaapte

In September
2008, slaagde de toenmalige Minister van Financiën van de V.S. Henry Paulson,
tevens voormalig Directeur van Goldman Sachs, erin om 700 miljard dollar los te
peuteren van het Amerikaanse Congres, bestemd voor de redding van banken. Om
dit voor elkaar te krijgen moest hij op z’n knieën voor het Congres bezwerend,
dat het complete financiële systeem wereldwijd zou instorten, als er niet aan
de reddingsoperatie zou worden meegewerkt en dat de bailout een eenmalige
operatie zou zijn. Paulson’s pleidooi voor het TARP (Troubled Asset Relief
Program), ondervond wel tegenstand vanuit het Congres en werd uiteindelijk
verworpen.  

In december
2011 kreeg de president van de Europese Centrale Bank (ECB), Mario Draghi,
voormalig vice president van Goldman Sachs Europa, het voor elkaar om een lening
aan Europese banken van 1000 miljard euro erdoor te drukken, zonder aan wie dan
ook toestemming te hoeven vragen. In februari 2012 werd het verdrag tussen zeventien
eurolanden getekend voor de oprichting van een permanent noodfonds, het
Europees Stabiliteit Mechanisme (ESM), waaraan in de media nauwelijks aandacht
werd besteed. Het ESM legt een open-eind financiële druk op de overheden van de
eurolanden en laat de belastingbetaler opdraaien voor alle bedragen die de
eurocraten controllers via het ESM gaan opeisen.

De greep
naar de macht van de bankiers is in Europa schijnbaar zonder tegenstand
verlopen. Het ESM wordt toegejuichd door de overheden van de eurolanden, hun
schuldeisers en de ‘financiële markten’, omdat hierdoor beleggers bereid zullen
blijven om staatsleningen van eurolanden te kopen. Alles wordt opgeofferd aan
de eisen van de beleggers, want waar anders kan het geld worden geleend om de
onder een verstikkende schuldenlast gebukt gaande eurolanden overeind te
houden?

Toch is er
een alternatief voor de schuldenslavernij aan de banken. Voordat ik hierop
inga, wil ik eerst een nadere beschouwing geven over de snode plannen met het
ESM en de stilzwijgende overname van de ECB door Goldman Sachs…

De donkere
kant van het ESM

Een
permanent reddingsfonds, bestemd om de tijdelijke EFSF en FSM noodfondsen te
vervangen, gaat in werking treden zodra 90% van de zeventien deelnemers voor ratificering van het ESM hebben gestemd. (De zeventien deelnemers hebben niet hetzelfde  gewicht in het ESM. Nederland bijvoorbeeld heeft slechts 5,7% en Duitsland 27,1% van het totaal aantal stemmen).  De
datum waarop het ESM in werking treedt is bepaald op 1 juli 2012. In een Duitse Youtube
film, uitgebracht eind 2011, wordt het volgende over het ESM gezegd:

 Eurotop Rtr

 

 ‘De EU heeft een nieuw verdrag geproduceerd, het
Europees Stabiliteit Mechanisme, een schuldenunie… Het maatschappelijk kapitaal
wordt 700 miljard euro. Vraag: waarom 700 miljard? ‘ (Het voor de hand liggende
antwoord is dat dit simpelweg is nageaapt van de 700 miljard dollar, die het
Congres in de V.S. in 2008 goedkeurde)..

 (Artikel 9): ‘…ESM leden verbinden zich
onherroepelijk en onvoorwaardelijk aan betaling, zodra er een kapitaalstorting
wordt afgeroepen door het ESM… binnen zeven dagen’… Als het ESM geld nodig
heeft, dan hebben we zeven dagen om te betalen… Maar wat is de betekenis van ‘onherroepelijk
en onvoorwaardelijk?’ Wat als er nieuw parlement komt, dat geen geld wil
overboeken naar het ESM?’

(Artikel 10):
De Raad van Gouverneurs kan besluiten het maatschappelijk kapitaal te wijzigen
en artikel 8 … dienovereenkomstig aan te passen.’ Vraag… 700 miljard is slechts
het begin? Het ESM kan het fonds naar believen verhogen op elk gewenst moment?
En wij zijn dan op grond van artikel 9 onherroepelijk en onvoorwaardelijk
verplicht te betalen?

 (Artikel 27, lid 2 en 3): Het ESM, zijn
eigendommen, reserves en activa… genieten immuniteit tegen elke vorm van juridische
procedure…’ Vraag: Dus het ESM kan ons juridisch vervolgen, maar omgekeerd
kunnen wij dit niet?

 (Artikel 27, lid 4): ‘ De eigendommen,
reserves en activa van het ESM zijn immuun voor onderzoek, opvordering,
inbeslagname, onteigening, of elke andere vorm van onttrekking en (conservatoire)
beslaglegging door welke juridische, administratieve, wetgevende of uitvoerende
maatregel dan ook.’ Vraag: …Dit betekent, dat onze overheid, noch onze
wetgevers, noch welke van onze democratische wetten dan ook enige invloed kunnen
uitoefenen op de ESM organisatie? Dat is dan een behoorlijk machtig instituut!

(Artikel
30): ‘Gouverneurs, hun vervangers, directeuren, hun vervangers, de Raad van Bewind
en leden van de staf zijn immuun voor wettelijke procedures als gevolg van hun
handelingen… en genieten onschendbaarheid met betrekking tot hun officiële
papieren en documenten.’ Vraag: Dus alle betrokkenen bij het ESM zijn
vrijgesteld? Zij kunnen voor niets aansprakelijk worden gesteld? Door het
verdrag wordt er een intergouvermentele organisatie opgericht aan wie wij indien
opgeëist ongelimiteerde bedragen moeten overmaken binnen zeven dagen, die ons
juridisch kan vervolgen maar zelf volledige juridische immuniteit bezit evenals
zijn medewerkers. Er is geen onafhankelijk onderzoek mogelijk en de nationale
wetgeving is niet op het ESM van toepassing? De deelnemende landen kunnen niets
ondernemen tegen het ESM? De nationale begrotingen van de eurolanden komen in
handen van een enkele organisatie, geleid door niet democratisch gekozen
personen? Is dat de toekomst van Europa? Is dat de nieuwe EU, een Europa zonder
soevereine democratieën?

Sn 2010 Viewpoint Greek Crisis Iii

De Goldman
haai grijpt de ECB

 In November 2011
verving ex Goldman directeur Mario Draghi zonder enige ophef en vrijwel zonder
dat hierover in de media werd geschreven Jean-Claude Trichet als president van
de ECB. Draghi ging voortvarend aan de slag door voor banken wel te regelen wat
de ECB niet voor de EU landen had gedaan door massa’s geld te injecteren in het
bankencircuit tegen zeer lage rente.  De
Franse blogger Simon Thorpe schrijft:

Op 21
december ‘leende’ de ECB 489 miljard euro uit aan Europese banken tegen het
buitengewoon royale percentage van slechts 1% voor de duur van drie jaar. Ik
schrijf leende tussen aanhalingstekens, maar de ECB heeft niets om uit te lenen.
Het was niets anders dan het aanzetten van de geldpers.

Toegevoegd door Ad Broere: Eind 2011 gaf de Federal Reserve
(V.S.)  financiele steun aan de Europese Centrale Bank door een
dollar/euro SWAP aan te gaan voor de duur van drie jaar, ter grootte van 638 miljard
dollar. De steun van de Fed was nodig geworden, omdat Amerikaanse banken niet
langer bereid waren om hun Europese collega’s dollarleningen te verstrekken
vanwege het verhoogde risico van verlies. Europese banken hebben aan
Amerikaanse bedrijven en huishoudens dollarleningen verstrekt, die in de
afgelopen jaren werden afgedekt doordat de Europese banken op hun beurt weer
dollarleningen met hun Amerikaanse collega’s overeen kwamen. Hieraan kwam een
einde door een gebrek aan vertrouwen van de Amerikanen in de Europese banken.
Doordat de Federal Reserve de rol overnam van de Amerikaanse banken is er
-althans tijdelijk- een oplossing geboden. De Europese Centrale Bank heeft het
van de Fed geleende geld vervolgens laagrentend doorgeleend aan de Europese Banken
in nood. De betreffende banken moeten over drie jaar uit de aflossing van hun
vorderingen op Amerikaanse bedrijven en huishoudens de ECB terugbetalen in
dollars, die vervolgens weer worden gebruikt om de lening van de Fed aan de ECB
af te lossen. En wat gaat er nu gebeuren als de Europese banken hun vorderingen
over drie jaar voor een deel niet kunnen innen omdat er Amerikaanse debiteuren
in gebreke blijven? Kijk, hiervoor hebben we het ESM!! Een permanent
bailoutfonds, gericht op de instandhouding van dit onzalige financiële stelsel
voor rekening van de Europese burgers!

Het geld van de ECB
werd vrijwel onmiddellijk opgeslokt door in totaal 523 banken. Het is complete
idiotie. De ECB kan slechts hopen dat de banken er iets nuttigs mee doen –
zoals er Griekse staatsleningen mee kopen-, omdat zij 18% rente moeten betalen
op staatsleningen. Maar er zijn absoluut geen voorwaarden door de ECB gesteld.
Als de banken van dit geld bonussen zouden willen uitkeren of het onderbrengen
in een belastingparadijs, dan kan dit zonder probleem.

Met een
rente van 18% verdubbelt de Griekse schuld in slechts vier jaar. Niet de
schuld zelf, maar deze drukkende interestlast, verlamt Griekenland en andere
schuldenlanden. Thorpe stelt een voordehand liggende oplossing voor:

 ‘Waarom leent de ECB niet direct aan de
Griekse overheid? Of aan de Portugese, die op dit moment tegen 11,9% leent of
de Hongaren die nu 8,53% betalen, of de Ieren, die moet lenen tegen 7,06%?’

Het standaard
antwoord hierop is, dat artikel 123 van het verdrag van Lissabon het de ECB
verbiedt om rechtstreeks geld aan landen uit te lenen. Maar Thorpe redeneert:

 ‘Artikel 123 is mijns inziens bedoeld om misbruik
te voorkomen van de Centrale Bank door landen, die een onverantwoord
begrotingsbeleid zouden willen maskeren door de bank ongelimiteerd geld te
laten drukken. Daarom is de ECB onafhankelijk van de EU overheden. Maar de ECB
is nu geheel in handen van de bankiers. (red. naar het model van de Federal Reserve in 1998 opgericht) 
‘Wij willen 500 miljard goedkoop geld’, wordt bij de ECB neergelegd. OK,
banken, geen probleem. Mario staat voor jullie klaar om dat te regelen. En
overleg of goedkeuring is niet nodig. Op het moment dat de ECB de geldinjectie
publiekelijk bekend maakt, is het geld al door het systeem opgeslokt…’

Als de ECB
onder supervisie van de gekozen EU overheden zou opereren, dan zouden wij als
burgers tenminste enige invloed kunnen uitoefenen. Maar de bende die nu de controle heeft, doet dat zonder enige democratische
controle.

Goldman
Sachs en de financiële technocraten hebben het Europese schip gekaapt. Democratie
is niet meer aan de orde en dat allemaal uit naam van de onafhankelijkheid van
de centrale bank en het voorkomen van ‘misbruik’ door de overheid. In een
democratie vertegenwoordigt de regering zijn burgers. De Europeanen worden echter
misleid door hun gekoesterde democratie prijs te geven aan een financiële boevenbende
in de veronderstelling daarmee de euro in stand te kunnen houden. De rest van
de wereld zal volgen op basis van de illusie , dat het ‘heilige’ financiële
stelsel overeind moet worden gehouden.

De
Europeanen en in het bijzonder de eurolanden zouden er beter aan doen door
artikel 123 van het verdrag van Lissabon te wijzigen dan akkoord te gaan met het
draconische ESM verdrag. De ECB moet rechtstreeks kunnen lenen aan de EU
lidstaten, want dan is de rente op de leningen niet langer onderhevig aan de
manipulaties van de financiële markten. Verder zouden de eurolanden hun
financieel-economische soevereiniteit kunnen herstellen, door hun nationale
centrale banken onder publiek bestuur te brengen in plaats van onder het ECB
bewind en hen rentevrij geld in circulatie te laten brengen, genoeg om in de
nationale behoefte te voorzien. Dit is geen nieuwe gedachte, want het is
bewezen succesvol toegepast in Australië en Canada (red. en ook IJsland toont
nu in een relatief korte tijd de kracht van dit concept aan)

In de
huidige tijd is het uitgeven van geld en het verstrekken van leningen een
privaat recht van de rente vampiers, die hun recht om geld te scheppen gebruiken
om economieën volledig leeg te zuigen. Dit recht moet aan democratische
overheden worden gegeven. (Staats)leningen  zouden een publiek instrument moeten zijn,
beschikbaar gesteld door de overheid zelf en beheerd voor het welzijn van de
burgers.

Auteur: Ellen Brown

Dit artikel werd op 19 april geplaatst in Nation of Change

Vertaling: Ad
Broere

Ellen
Brown, U.S. citizen,  is an attorney and
president of the Public
Banking Institute
.
She has written eleven books, including Web of Debt: The Shocking Truth About Our Money
System and How We Can Break Free (2010
).

De petitie tegen ratificering van het ESM verdrag staat nog open

Broodje Beurs Spanje

Toevoeging d.d.. 21 april 2012:

In een  interessant artikel De molensteen van de Spaanse economie in de Volkskrant van 21 april staat een omineus verhaal over de enorme problemen die de eurolanden boven het hoofd hangen vanwege de bankencrisis in Spanje, die het gevolg is van de malaise op de woningmarkt:

Tot dusver is de schade onder de banken beperkt gebleven
doordat de Europese Centrale Bank op ruime schaal goedkoop geld aan de banken
beschikbaar stelde. Maar het gevaar dreigt, dat Spanjes zombiebanken (redactie:
dit zijn banken die zijn gestopt met het vervullen van hun normale bancaire
functies, in het bijzonder kredietverlening aan bedrijven en huishoudens) hun
schulden niet meer kunnen herfinancieren. Onder de druk van de crisis is het
aantal spaarbanken teruggebracht van 45 tot 13. De Spaanse regering liet eerder
dit jaar weten dat de banken verplicht zijn voor zeker 50 miljard euro aan
voorzieningen te treffen. In werkelijkheid zouden de Spaanse banken wel eens
100 miljard euro of meer nodig kunnen hebben, als rekening wordt gehouden met
de veel te hoge prijzen waar de huizen nu nog voor in de boeken staan. Dat is
een probleem, ‘Want, waar halen we dat geld vandaan?, zegt Santiago Carbo,
econoom van de Universiteit van Granada. Je zou zeggen dat daar het Europees
stabiliteitsfonds voor dient, aldus Carbo.’ 

 

Ja, professor Carbo, daar dient het ESM voor! En straks, als de lening keurig voor Spanje wordt geregeld door de raad van bewind van het ESM, buiten het meekijkend oog van de deelnemende landen om, dan heeft Spanje ook geen last meer van het stigma waarover u spreekt. Stel u voor, hoe is de huizenmalaise ontstaan? Omdat er in Spanje maar raak werd gebouwd. Veel meer dan de vraag naar eerste en tweede woningen. Gefinancierd door banken en beleggers die werden aangetrokken door de mooie rendementen, door projectontwikkelaars, vermogensbeheerders en aanverwanten in het vooruitzicht gesteld. Het is dus opnieuw hebzucht, die de problemen veroorzaakt. Wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten. De rekening voor het verlies is voor de beleggers en de banken, niet voor de belastingbetalers in de eurolanden!!

Anp 13548719