Een hartenkreet

Mijn zus Evelien liet mij een concept brief lezen, die ze van plan was naar de overheid te sturen.

Op grond van mijn ervaring met de overheid denk ik dat er geen inhoudelijke reactie van die kant komt. Àls ze al reageren en wanneer dat wel gebeurt dan is het een obligate tekst, geschreven door een ambtenaar van het ministerie. De kloof tussen overheid en burger is groot. Ik heb Evelien gevraagd of ik haar heldere en duidelijk geformuleerde brief op mijn blog mocht plaatsen, want dan is de kans groter dat het bij een aantal mensen in goede aarde valt en dat het een bijdrage levert aan de weerbaarheid bij ons – het volk – naar de regering.

Dit is de brief:

Ik stuur u een hartenkreet. Ik volg het hele Corona gebeuren nauwgezet in zowel de mainstream media als de off mainstream en social media.

Ik maak me ernstig zorgen over hoe het verder gaat met de wereld. We zitten echt op een keerpunt. We kunnen of afstevenen op een regelrechte humanitaire ramp, (als we de lockdowns, de controle uitoefening, de economische en maatschappelijke ontwrichting voor lief nemen, het nieuwe normaal normaal gaan vinden) of we kunnen de wereld beter maken, kleinschaliger, minder verspillend en mensvriendelijker, de vitale beroepen meer waarderen etc.). De keuze is aan U!

Een vraag komt van het begin af bij mij naar voren: “Heiligt het doel de middelen?”

Andere vragen zijn

“Waarom koste wat het kost dit virus willen controleren?”

“Waarom de enorm ingrijpende maatregelen handhaven als het virus op z’n retour is?”

Wat mij betreft is het doel niet duidelijk en heiligen de middelen dat doel zeker niet. De materiële en immateriële kosten zullen de baten verre overstijgen.

Het doel lijkt steeds te verschuiven.

  1. Kwetsbare ouderen beschermen

Het belangrijkste doel leek te zijn om kwetsbare ouderen te beschermen, met als gevolg een lockdown van verpleeghuizen en zorginstellingen. Wordt dat doel bereikt? Integendeel! De kwetsbare ouderen worden dubbel getroffen:

  • Het virus wordt niet tegengehouden, doordat de verzorging vaak onvoldoende of zelfs onbeschermd werkt en zo onbedoeld het virus overbrengt op niet besmette bewoners.
  • Daarentegen mogen kinderen en naasten hun ouders/grootouders/geliefden niet bezoeken, knuffelen, troosten, vasthouden en daardoor wat levensvreugde brengen.
  • De arme oudjes zitten opgesloten in hun kamer, hun gevangenis, niet begrijpend wat er aan de hand is en waarom dit allemaal zo moet en voelen zich eenzaam en gestraft.
  • Dit alles heeft z’n weerslag op hun immuunsysteem en a. geeft het virus nog meer kans om toe te slaan en b. veroorzaakt het waarschijnlijk heel wat meer sterfte dan het coronavirus zelf.

Dit is niet alleen onbegrijpelijk, maar ook wreed. Dit is geen bescherming, dit is een straf, een marteling. Een totaal verlies van kwaliteit van leven. En dat terwijl veel ouderen aangeven de dood te accepteren als onderdeel van hun oud zijn. Doodgaan doen we toch. Waarom moet die laatste fase dan zo moeilijk worden gemaakt?

Waarom is er meer aandacht voor uitstel van de dood dan voor hun kwaliteit van leven in de eindfase. Overigens is ook dat discutabel, gelet op de forse dodenaantallen juist in verpleeghuizen.

Doodgaan is onderdeel van het leven. Waarom dat niet accepteren en juist deze categorie koste wat kost moeten beschermen ten koste van onnoemelijk veel andere zaken?

De aantallen komen bovendien nog steeds niet aan die van de griepgolf in 2018, toen er door de politiek helemaal geen en door de media nauwelijks aandacht aan werd besteed.

Ik vraag u: wat is erger?

  • Doodgaan aan corona (of allerlei onderliggende aandoeningen, waarbij corona de nekslag vormt) of doodgaan aan eenzaamheid en in angst.
  • Ja, doodgaan aan corona in angst en eenzaamheid, dat is natuurlijk het allerergste.

Het is m.i. dan ook heel wreed – om niet te zeggen misdadig – om stervenden contact met hun naasten te ontzeggen.

  • Het tweede doel was een tekort aan IC bedden te voorkomen vanwege de voorspelde golf. Daaraan is voldaan, vooral door meer IC bedden en de mogelijkheid om uit te wijken naar het noorden en naar Duitsland. Maar vooral doordat het aantal IC patiënten uiteindelijk meeviel en inmiddels op zijn retour is. De belangrijkste reden waarom de IC’s nog steeds zo bezet zijn is, omdat de patiënten 3 weken lang in coma worden gebracht en zuurstof in de longen krijgen via intubatie.

Ik ben geen medicus, maar heb wel van bepaalde IC artsen in Amerika die zich uitspreken over deze behandelwijze begrepen dat er andere mogelijkheden zijn die veel minder invasief zijn. Zij zien het met kracht toedienen van zuurstof via intubatie in de longen als een gevaarlijke methode, die de longen zeer kan beschadigen (low volume high pressure). Zij geven aan dat de verschijnselen van een virale longaandoening eerder lijken op hoogteziekte, een tekort aan vermogen om zuurstof op te nemen in het bloed. En dat dit juist met een zuurstoftherapie met high volume low pressure behandeld zou moeten worden. Toepassing van deze hyperbare zuurstoftherapie bleek succesvol, de patiënten die er mee werden behandeld waren veelal na 5 dagen genezen. Een andere succesvoller methode, op kleine schaal,  lijkt die te zijn om patiënten in een vroeg stadium te behandelen met een combinatie van hydroxychloroquine. zink en azitromycine De arts in Nederland die dat met succes toepaste- ook hier waren de patiënten in een dag of vijf genezen – kreeg helaas een verbod opgelegd. Ik vind het jammer en teleurstellend als er strict wordt vastgehouden aan één protocol (gebaseerd op respiratoire longaandoeningen) en geen ruimte wordt geboden voor andere en veel minder invasieve methodes. Het virus is nieuw en het is toch allemaal trial and error? Dan liever ruim baan voor minder invasieve methodes die veel minder IC tijd en capaciteit vergen. En bovendien minder beschadigend zijn.. Waarom zo zwaar en invasief als het ook makkelijker, lichter en vooral mensvriendelijker kan? Waarom niet open staan voor andere mogelijkheden?

Prognoses

De prognoses en statistieken van officiële zijde voorspelden een enorme verspreiding van ziektegevallen, een echte pandemie met heel veel doden. Een doemscenario dat veel angst en paniek heeft gezaaid. En door die angst scenario’s kom je in een vicieuze cirkel. Angst geeft stress en stress heeft een zeer negatieve invloed/uitwerking op het immuunsysteem (net als eenzaamheid en opgesloten zitten).

Ons immuunsysteem moet ons redden. Niet vaccins, dat is het paard achter de wagen spannen. Het virus zal uitdoven, volgens experts na 70 a 80 dagen.

Overigens ben ik wel blij met uw beslissing voor een intelligente lockdown, ondanks de druk vanuit het buitenland om een complete lockdown door te voeren. Hierdoor hebben mensen nog enige vrijheid en zelfbeschikking, hoewel de sociale controle dit weer beperkt, waardoor we moeten oppassen dat we niet elkaars controleur worden.

Want laten we wel wezen, verreweg het grootste percentage van de besmette mensen heeft weinig tot geen ziekteverschijnselen. Het principe van immuniteit te verwerven is mijns inziens nog stteds het beste om het virus te weerstaan.

En … na dit virus komt er wel weer een volgende. Zo lijkt dat nu eenmaal te gaan. En dat zou betekenen dat er aan de lopende band nieuwe vaccins moeten worden geproduceerd. De griepprik heeft al laten zien hoe weinig effectief die werkelijk is, gezien het hoge aantal griepdoden in de afgelopen jaren. Dit virus is echter nieuw en veel erger en dodelijker dan de voorgaande, zult u tegenwerpen. Zou het kunnen dat dit beeld niet helemaal klopt? En dat de werkelijke percentages van corona doden een ander beeld laten zien? Er is erg veel onduidelijkheid over percentages door niet of verkeerd testen, door wel of niet geteste corona doden als uitgangspunt te nemen. CBS en RIVM laten daardoor ook heel verschillende cijfers zien. In landen waar gelijk al veel getest is, zoals in Zweden ligt het percentage sterfgevallen veel lager…

Eerlijk gezegd begrijp ik niet waarom de hele wereld in zo’n noodtoestand is geleid, met desastreuze gevolgen voor economie en gezondheid en welzijn van mensen. Het te verwachten aantal doden aan andere oorzaken ten gevolge van deze crisis -angst, isolement, onvoldoende medische verzorging, zelfdoding – zal het aantal echte corona doden waarschijnlijk ver overstijgen!

Waarom alles willen controleren, wat überhaupt niet te controleren is. Wie zegt dat een lockdown helpt. Wie bewijst dat het anders vele malen erger zou zijn. De landen waarin flexibeler met het virus wordt omgegaan vertonen geen ernstiger beeld dan landen zoals Italië en Spanje waar ondanks zeer strenge maatregelen toch sprake is van een relatief hoge sterfte.

Afstand houden en handen wassen is een begrijpelijke maatregel. En misschien zal dat een goede gewoonte blijven – zo lang als het virus aanwezig is. Maar ik huiver van een samenleving waarin die 1,5 meter de norm wordt.

We moeten mensen juist bekrachtigen in hun zelfherstellend vermogen, uitgaan van hun veerkracht, vertrouwen geven dat we het aan kunnen en dat we in staat zijn om zonder speciale maatregelen te overleven. In plaats Daarvan wordt er angst te gezaaid en wordt er gesuggereerd dat de samenleving blijvend gaat veranderen. Als er ieder jaar weer een nieuwe variant van een virus opduikt, moeten we ons daar dan weer met nieuwe draconische maatregelen tegen beschermen? Dan kunnen we wel aan de gang blijven.

Angst voor het virus, opgesloten zijn, ontwrichten van economie en levens heeft waarschijnlijk – of wel zeker – veel rampzaliger gevolgen en veel meer doden dan het virus zelf.

Waarom moeten er zo veel slachtoffers vallen op andere gebieden? Er is momenteel van alles aan de hand wat niet goed is:

  • Tekort aan zorg voor andere aandoeningen.
  • Uitstellen van operaties en andere noodzakelijke behandelingen.
  • Het enorme leed dat veroorzaakt wordt door de economische crisis die er ondanks staatssteun ontstaat.
  • Het verlies van vrijheid en privacy door apps, kliklijnen, crowd control, drones.
  • Politie optredens, boetes voor ‘asociaal’ gedrag.
  • Leerachterstanden.
  • Verlies van banen, van identiteit, faillissementen bij de vleet.
  • Verschil tussen arm en rijk wordt groter.
  • Grote armoede, en aantasting van de gezondheid door ondervoeding.

Tegen de tijd dat er een vaccin is gecreëerd om dit virus te controleren is dit al lang uitgedoofd. Het is het paard achter de wagen spannen. Het lijkt er nu wel op dat het virus en de maatregelen in stand worden gehouden om te wachten op het nieuwe vaccin. Ik richt mij liever op onderzoek waaruit blijkt dat het coronavirus zich niet anders gedraagt dan andere: na 5 a 6 weken een piek en na 8 weken neemt het snel af, totdat het na 70 a 80 dagen ongeveer is uitgedoofd.

Ik vrees dat het ‘nieuwe normaal’ een paranoia maatschappij wordt

  • met angst voor de ander, want die zou wel eens besmet kunnen zijn.
  • angst voor aanraking en zelfs verbod op aanraking, op knuffelen op warmte en verbinding.
  • angst om verklikt te worden.
  • angst voor boetes.
  • angst om dood te gaan.
  • een politiestaat waarin alles en iedereen gevolgd en gecontroleerd moet worden, zoals in China al ‘normaal’ is.
  • angst, angst, angst een op angst gebaseerde maatschappij.

De samenleving die ik graag zou zien kan ontstaan door:

  • Stel een goede diagnose en focus niet te veel op prognoses. Slechte prognoses veroorzaken op zich al veel schade en komen zelden uit.
  • Laat de controle los en heb vertrouwen dat het goed komt.
  • Bekrachtig mensen in hun herstelvermogen i.p.v. angst te creëren.
  • Zet op een goed moment een streep onder de maatregelen i.p.v. het te laten doorsudderen in wantrouwen. Vrijheid is gebaseerd op vertrouwen… en dat is het tegengestelde van controleren.
  • Werk zo snel mogelijk aan herstel van de economie.
  • Laat het nieuwe normaal niet een normaal van afstandelijkheid en sociale isolatie zijn.
  • Maak er geen politiestaat van.
  • Kijk niet naar de landen die nog strenger zijn, maar geef het voorbeeld van hoe het ook kan, zoal IJsland en in mindere mate Zweden, die een mensvriendelijker eigen koers varen.
  • De ontwrichting van de maatschappij is veel en veel te groot om het doel te rechtvaardigen. De verhouding is helemaal zoek. Goed beschouwd is het absurd en leven we nu in een surrealistische samenleving. Een maatschappij die mensen in armoede stort en onderworpen maakt en dat is dan ook nog eens een voedingsbodem voor oorlog (en dat bedoel ik vooral wereldwijd)

Lessen leren

Tot slot, laten we vooral wel onze lessen leren uit dit hele gebeuren

  • Minder afhankelijk van andere landen en werelddelen worden.
  • Niet langer in meer en meer denken (economische groei als leidraad voor de economie), maar juist kleinschaliger. Kwaliteit in plaats van kwantiteit.
  • Niet denken in winstmaximalisatie, maar in dienstbaarheid aan elkaar. Diensten verrichten ter verbetering van het leefklimaat, de gezondheid van mens en natuur, want dat komt ook onszelf ten goede.
  • Te beginnen bij de gezondheidszorg – niet uitkleden, maar ondersteunen op de vitale punten.
  • Het onderwijs veel meer ondersteunen.
  • Biologische landbouw en veeteelt ondersteunen. Boeren ondersteunen en subsidiëren om een overgang te maken.
  • Lering trekken van wat de vitale beroepen zijn. Deze mogen ook na de crisis om veel meer gewaardeerd worden zowel immaterieel als vooral ook materieel.

Laat het nieuwe normaal na deze wake up call, deze omwenteling, een beter normaal zijn, een milieuvriendelijker en mensvriendelijker normaal. Een maatschappij die niet bestaat uit vijand denken en macht en hebzucht en ieder voor zich, maar die er op gericht is de mensen op een hoger niveau in ontwikkeling, in evolutie te brengen. Geen anderhalve meter maatschappij, maar een verbonden maatschappij. Verbinding met elkaar en met de natuur en de aarde.

(c) Evelien Broere