De clash van de oligarchen

Rusland is een oligarchie en Putin is de opper-oligarch van het land. Hierover wordt in de media uitgebreid geschreven omdat het past in de anti Rusland strategie van het westen.

De olieprijsdaling, die wordt veroorzaakt door de OPEC landen, is desastreus voor de economie van het land. Tegenover iedere daling van de olieprijs met 1 dollar staat een verlies voor het land van 3 miljard dollar aan export inkomsten en dat tikt aan voor een land dat zo afhankelijk is van olie en gasexport. Het antwoord van Putin hierop is een voortgaande devaluatie van de roebel, om de teruglopende olie en gas export in elk geval qua volume te ondersteunen. Dit gaat echter ten koste van de Russen, die voor hun inkopen steeds hogere prijzen moeten betalen. Vooral voor de goederen die worden geïmporteerd, omdat de prijzen in roebels omgerekend steeds hoger worden. Putin ziet dit niet als een probleem, omdat de import van goederen niet past in zijn politieke doelstellingen. ‘Koopt Russische waar en wij helpen elkaar’, is het devies en dan vooral de producten van de staatsbedrijven, die een steeds grotere stempel op de Russische economie drukken. Putin geeft hiermee te kennen dat hij niet geïnteresseerd is in het welzijn van de Russische burger. Hierin gedraagt hij zich overigens niet anders dan zijn collega oligarchen.

Het volgende fragment uit een artikel in The Nation van 7 april 2014 onderstreept dit:

De IMF lening gaat gepaard met eisen voor economische hervormingen, wat inhoudt: bezuinigingsmaatregelen die ten koste gaan van de gewone Oekrainers, waarvan nu al een kwart beneden de armoedegrens zit. Het aantal opgelegde eisen is slechts toegenomen door de recente leningovereenkomsten. Deze eisen hebben ertoe geleid dat het IMF een hervormingsonderzoeksrapport heeft opgesteld in opdracht van het European Network of Debt and Development (ik wist niet dat we dat ook nog hebben…)

De IMF voorwaarden met betrekking tot de Oekraïne zullen geen schuldenverlichting tot gevolg hebben, zoals de bailout die door de EU aan Cyprus is verleend en de schuldeisers van de Oekraïne zullen niet in hun vorderingen worden gekort. In plaats daarvan is het IMF recept gebaseerd op verlaging van de subsidies en de sociale uitkeringen, evenals een variabele wisselkoers, die de koopkracht van de Oekraïners nog verder onder druk zal zetten. Kiev is inmiddels begonnen deze maatregelen door te voeren.

Volgens economen zal het gevolg hiervan groeiende armoede zijn, afnemende sociale voorzieningen en een voortdurende recessie. De economische vooruitzichten lijken in veel opzichten op die van Griekenland, waar vier jaar na het inwerking treden van het EU-IMF dictaat 27 procent van de bevolking zonder werk zit en de armoedegevallen voortdurend toenemen.

De gewone mensen zijn de onbetwistbare verliezers in de Oekraïne, omdat zij het zijn die opdraaien voor het zogenaamde hervormingsprogramma, terwijl de oligarchen vrijelijk hun miljarden wegsluizen naar offshore belastingparadijzen (redactie: Nederland speelt hierin een belangrijke rol). De grote winnaars zijn de valutaspeculanten; de grootbeleggers en de westerse banken aan wie de leningen, gesteund door de bezuinigingsmaatregelen, worden terugbetaald. Ook de Europese multinationals profiteren, want zij krijgen vrije toegang tot de Oekraïense markt en de beschikking over goedkope Oekraïense arbeid. De EU associatie overeenkomst, die in mei 2014 werd getekend heeft hiervoor de poort open gezet.’

 

Kissinger

 

In februari 2013 schreef Gerasimov (Military-Industrial Kurier, 27 februari 2013), chef generale staf van de Russische Federatie: “De methodes van oorlogvoering zijn veranderd. De rol van niet-militaire instrumenten om politieke en strategische doelstellingen te behalen zijn belangrijker geworden en in veel gevallen overtreffen ze de macht van wapengekletter voor wat betreft de effectiviteit ervan.” Het pijnlijke voor Putin is echter, dat het westen dit spelletje ook kent en ook beheerst. De westerse oligarchen blijken in staat om de fossiele brandstoffenmarkt zo te beïnvloeden dat de prijzen naar beneden duiken. Opeens is er schijnbaar geen sprake meer van schaarste en van voortdurend stijgende productiekosten. De officiële verklaring voor de prijsdalingen is, dat de wereldeconomie inzakt. De economie van de VS alleen al, zou in het 3e kwartaal van 2014 echter met 3,8% zijn gegroeid en de Amerikanen weten wel raad met olie, het zijn de grootconsumenten. Nee, het is non-lineaire oorlogvoering en de bedoeling is om Rusland economisch op de knieën te krijgen.

Het is een schaakspel dat wordt gespeeld tussen de oligarchen en waarvan de Russische burger bij voorbaat de grote verliezer is. De pionnen worden erin opgeofferd. Als het schaakspel wordt verloren door Putin dan mogen ook wij ons hart vasthouden, want het is een spel met vuur dat over onze hoofden heen wordt gespeeld.

© Ad Broere