Als de pers zwijgt

31 januari 2012 Op 11 juli 2011 werd een nieuw Europees verdrag ondertekend, het
Verdrag tot Oprichting van het Europese Stabiliteits Mechanisme (ESM). [1] Niemand
hoorde er over, want de pers zweeg als het graf. Pas later kregen een aantal
wakkere Duitsers door wat er in dit verdrag stond. In de eurozone komt een nieuw
orgaan, dat de absolute macht krijgt over de schatkisten van de aangesloten
landen. Zij mogen net zo veel uit de schatkisten vorderen als ze willen en
hoeven aan niemand verantwoording af te leggen over hoe zij dit geld besteden.
Het orgaan wordt bemand door de 17 Ministers van Financiën, die voor deze
dictatoriale rol de functie van
Gouverneur van het ESM krijgen. De petitie tegen ratificatie van het ESM verdrag staat nog open ter ondertekening.

En even voor de duidelijkheid: omdat deze gouverneurs handelen in het kader
van een internationaal verdrag, zijn ze ook geen verantwoording verschuldigd
aan hun parlement. Een internationaal verdrag staat boven nationale wetgeving.
Dat is iets wat veel parlementariërs nog steeds niet begrijpen. [2]

De bedoeling was, dat het ESM-verdrag nog voor het einde van 2011 door de
nationale parlementen geratificeerd zou worden en in 2013 in werking zou treden.
Juridisch rammelde het verdrag echter, zoals ik dat in mijn artikel “ESM,
een staatsgreep in 17 landen
” ook al aan de kaak stelde.
Artikel
48.6 van de Europese Unie verbiedt namelijk, dat ze zelf hun
bevoegdheden
uitbreiden. Het door 17 glunderende Ministers van Financiën ondertekende
verdrag
zou daarom heel goed ongeldig verklaard kunnen worden. Niet getreurd.
Gisteren,
maandag 30 januari 2012, liet Brussel weten, dat een nieuw ESM-verdrag
klaar
ligt om getekend te worden. [3] De tekst is op het internet nog
onvindbaar. Ik neem
aan, dat het verdrag nu in een ander jasje gegoten wordt en geen
EU-verdrag wordt, maar een internationaal verdrag, zodat artikel 48.6
omzeild
wordt. Zodra ik de tekst gevonden heb, zal ik hem op deze pagina
vermelden.
(Zojuist heeft een speurder een Duitse versie gevonden: ESM-vertrag. Zie
link
[4] onder dit artikel.)

Na de ondertekening van het ESM verdrag zal het met spoed ter ratificatie aan
de nationale parlementen worden voorgelegd, want het verdrag moet al in juli in
werking treden. Ook met spoed komt er nog een
tweede verdrag bij, dat sancties oplegt aan landen die zich niet aan de
begrotingsdiscipline houden. [5] En die onderwerping aan Brussel moeten de landen zo snel
mogelijk in hun nationale wetgeving verankeren, als het even kan zelfs in de
grondwet.

Kwalijke pers

De soevereine democratie wordt opgeofferd aan een Brusselse dictatuur en de
pers zwijgt. Het ESM wordt bijna een half jaar lang nauwelijks genoemd, laat
staan dat de kern van het verdrag uit de doeken gedaan wordt. Naar de reden van hun zwijgen kunnen we alleen maar gissen. De
onschuldigste reden zou zijn, dat ze gewoon incompetent zijn en sinds 11 juli
2011 nog steeds zitten te slapen. Een wat minder leuke reden zou zijn, dat ze
meteen gesnapt hebben dat de dictatuur niet te stoppen valt en dat ze de
toekomstige dictator beter goed gezind kunnen blijven. Of zouden ze hun
vriendjes in de politiek niet voor het hoofd willen stoten, want dat zijn immers
degenen die hen helpen hun krantenkolommen en zendtijd te vullen?

Ook in veel andere eurolanden was de informatie over het ESM-verdrag
aanvankelijk zeer gebrekkig. Maar terwijl er nu op veel plaatsen openlijk over
de kernzaken gediscussieerd wordt, blijft de Nederlandse bevolking verstoken van
essentiële informatie. Wat oppervlakkigheden over de rol van het ESM als
permanent noodfonds, meer hoeven de burgers niet te weten, niet waar?

Persvrijheid

Wij hebben in Nederland persvrijheid (of juister gezegd: vrijheid van
meningsuiting.) Dat is zelfs een noodzaak voor de democratie. Zonder juiste
informatie en zonder gefundeerde opinies is een democratie als een kip zonder
kop. Journalisten spelen dus een cruciale rol in het voortbestaan van de
democratie. En juist op het moment dat Brussel frontaal de aanval opent op de
souvereine democratieën in Europa, doen ze hun werk niet!

De persvrijheid slijt als je hem niet
gebruikt.

(Le Canard Enchai®né)

‘Er
is in dit moment van de wereldgeschiedenis in Amerika niet zoiets als een
onafhankelijke pers. U weet het en ik weet het. Niemand onder u durft zijn
meest oprechte meningen op te schrijven. En als u dit zou doen, dan weet u bij
voorbaat dat het nimmer in druk zou verschijnen. Ik word wekelijks betaald om
mijn meest oprechte meningen buiten de krant te houden waaraan ik verbonden
ben. Anderen onder u worden betaald met gelijke salarissen voor gelijke dingen
en zou er iemand onder u zo dwaas zijn om toch zijn meest oprechte opinie naar
voren te brengen, dan kan hij naar een andere baan gaan zoeken. Als ik mijzelf
toe zou staan om mijn meest oprechte mening in een artikel in mijn krant zou
publiceren, zou ik binnen 24 uur ontslagen zijn. De bezigheden van de
journalisten bestaan eruit om de waarheid te vernietigen, grondig te liegen, te
corrumperen, om  kwaad te spreken, te kruipen voor de Mammon en zijn land
en zijn loopbaan te verkopen voor zijn dagelijks brood. U weet het en ik weet
het en hoe dwaas is het om dan te toosten op een onafhankelijke pers? Wij zijn
de gereedschappen en vazallen van rijke mensen achter de schermen. We zijn
dansende marionetten, zij trekken aan de touwtjes en wij dansen. Onze talenten,
onze mogelijkheden en onze levens zijn allemaal eigendom van andere mensen.
Wij
zijn intellectuele hoeren.’

(bron: ‘Operation
Vampire Killer 2000. American Police Action Plan for stopping World Government
Rule’
. Published by:
Patnwo, P.O. Box 8787, Phoenix, Arizona 85066)

ESM

Het ESM wordt opgericht met de smoes dat de eurozone een permanent noodfonds
nodig heeft. En met die smoes krijgt het ESM onbeperkte bevoegdheden en wordt de
parlementaire democratie in 17 landen feitelijk ten einde gebracht. Nou ja, de parlementariërs mogen nog steeds over
het budget praten, maar Brussel kan de staatskas al leeggeroofd hebben nog
voordat ze uitgepraat zijn. Want als Brussel roept, moeten de miljarden binnen 8
dagen in Brussel zijn.

De euro, de kern van het probleem

Politici willen met verdragen het onmogelijke mogelijk maken: de euro redden.
De euro kan echter niet gered worden, want het heeft een onoverkomelijk
probleem. (Economen hebben er 40 jaar geleden, bij de eerste plannen voor een
gezamelijke munt al voor gewaarschuwd, maar wanneer politici een idee in hun kop
hebben, zetten ze blijkbaar hun verstand op nul en jagen ze hun dromen na.)

Maar goed, voor degenen die wel willen begrijpen hier een korte uitleg.

1. Zwakke landen zonder bescherming

Ik zal voor het gemak Griekenland als voorbeeld nemen, maar veel eurolanden
komen vroeg of laat in een vergelijkbare situatie te zitten.

Sinds de invoering van de euro is er niets wat de Griekse consument tegen
houdt goedkopere en betere producten uit Duitsland te kopen. De Griekse
producenten gaan failliet. Omdat Griekenland nu meer importeert dan exporteert,
vloeien steeds meer euros van Griekenland naar Duitsland. Uiteindelijk raken de
euro’s in Griekenland op en zal het euro’s moeten lenen om nog over geld te
beschikken. Zonder geld kunnen ze ook in Griekenland niet leven.

Vi³i³r de invoering van de euro konden de economisch zwakkere landen zich
aanpassen door van tijd tot tijd hun valuta te devalueren. Dat maakte de
importprodukten voor hun eigen bevolking duurder en hun exportprodukten voor
buitenlandse kopers goedkoper. Zo verminderden de importen, stegen de exporten,
steeg de economische activiteit in het land en nam de buitenlandse schuld weer
af. Vroeger waren devaluaties heel gewoon. Maar met de invoering van de euro
zijn devaluaties niet meer mogelijk. De euro werkt als een vaste wisselkoers en
de zwakkere landen komen doorlopend vast te zitten in de schulden.

Keiharde bezuinigingen veranderen daar niets aan. Dat is schulden dweilen met
de kredietkraan open. Het onder curatele stellen van zwakkere landen en het
neerslaan van protesten heeft dan ook niets te maken met het oplossen van een
onoplosbaar probleem. De krantenjongens en televisieboys zouden beter moeten
weten.

2. Blijvende verschillen

In de eurozone zijn veel van de verschillen in productiviteit het gevolg van
verschillen in klimaat, de geografische situatie, de vruchtbaarheid van de
bodem, de beschikbaarheid van water en energie, de afstanden die overbrugd
moeten worden, de transportmoeilijkheden en andere onveranderlijke zaken. Deze
bepalen in hoge mate het falen of slagen van economische activiteit. Elk land
heeft zijn eigen typische economie ontwikkeld, het ene wat meer steunend op zijn
agrarische productie, het andere op zware industrie, weer een andere op handel
en zeetransport etc., wat betekent dat “één financiële politiek voor allen”
nooit voor alle landen geschikt kan zijn.

De Europese Centrale Bank heeft de onmogelijke taak op zich genomen één
rentevoet te hanteren voor de hele eurozone. Het wijzigen van de rentevoet is,
volgens de klassieke uitleg van de centrale banken, bedoeld om de economie te
beïnvloeden. Het moge duidelijk zijn, dat er in de eurozone geen sprake is van
één economie, maar van 17 verschillende economieën. Een renteverhoging kan
gunstig uitpakken in één of enkele landen, terwijl de andere landen daar de
negatieve gevolgen van moeten dragen. Ook dit is een onoverkomelijk gebrek met de
gezamelijke munt.

Machtswellustelingen

Europa is het speeltje geworden van een groepje machtswellustelingen, die geen
enkel respect hebben voor de democratie. Zij beschouwen de overdracht van de
nationale soevereiniteit aan Brussel als een normaal en onomkeerbaar gegeven.
Ook aarzelen deze lieden niet om alles wat hun waanideeën in de weg staat uit de
weg te ruimen en oppositie met geweld neer te slaan. Ook die bevoegdheid hebben
ze zichzelf al gegeven in de aanloop van het eerste ESM-verdrag, met het
amandement van artikel 136.3 van het  TFEU  van 23 maart 2011.  “De
lidstaten die de euro als munt hebben mogen een stabiliteits mechanisme creëren
om te activeren als dat noodzakelijk is om de stabiliteit van de eurozone als
geheel
veilig te stellen.”
Het gaat dus al lang niet meer om financiële
stabiliteit alleen. Ook het bespieden van wakkere burgers, het inperken van
burgerrechten, het instellen van censuur en alles wat in naam van de stabiliteit
verzonnen kan worden, kan vanaf 1 januari 2013 volkomen legaal aan nieuwe of
bestaande Brusselse organen worden toevertrouwd.

Nou ja, van zo’n censuur hoeven we niet wakker te liggen. Onze journalisten
censureren uit zichzelf al.

Referenties en bronnen:

[1] Tekst van de eerste versie van het ESM-verdrag, zoals getekend op 11 juli
2011

oor de oprichting van het Europese Stabiliteits Mechanisme.

[2] Het parlement zal hooguit een Minister van Financieën door een ander
kunnen vervangen, maar die krijgt dan als nieuwe gouverneur van het ESM
onmiddellijk dezelfde buitensporige bevoegdheden als zijn voorganger. Buiten het
poppetje verwisselen heeft het parlement geen enkele macht over het ESM.

[3] Samenvatting door de EU over wat 30 januari 2012 besloten is:




http://eurodemostuttgart.files.wordpress.com/2012/01/120123-esm-vertragstext.pdf

 

met voor de zekerheid een kopietje op deze site:


http://www.courtfool.info/xx_ESM_de_120123-esm-vertragstext.pdf

 

[5] TREATY ON STABILITY, COORDINATION AND GOVERNANCE IN THE ECONOMIC AND
MONETARY UNION

www.european-council.europa.eu/media/579087/treaty.pdf

(c) Rudo de Ruijter http://www.courtfool.info/nl_Als_de_pers_zwijgt.htm