Er is iets gaande op de financiële markten en het belooft weinig goeds.  Het signaal wordt afgegeven door de ontwikkelingen rond ‘junk bonds’

Wat zijn junk bonds? Op de beurs verhandelde leningen, waarvan de leners ondernemingen, instellingen of landen zijn die alleen geld kunnen lenen door de beleggers een relatief hoge rente te geven. Die rente is hoger naarmate de beleggers investeren in junk bonds riskanter vinden. In 2009 was de rente op dergelijke leningen zeer hoog ten opzichte van een lening die doorgaat voor weinig riskant zoals Duitse staatsleningen. Het verschil tussen de rente op junk bonds en de rente op leningen met een laag risico wordt gewoonlijk spread genoemd. De grootte van deze spread is een indicatie voor hoe de economie ervoor staat. Dus als de spread oploopt dan beginnen de beleggingsadviseurs zich achter de oren te krabben.

Een hogere spread wordt vrijwel zeker gevolgd door een groei van het aantal junk bond uitgevende bedrijven dat in de problemen raakt. Voorbeelden van junk bond uitgevende bedrijven zijn Alcatel, AirFrance en Acelor Mittal. Het zijn niet altijd slechte bedrijven die gedwongen zijn om leningen uit te geven met een hoge rente.  Ook bedrijven die al erg veel bankkrediet hebben opgenomen kunnen in deze categorie vallen. Het criterium is de kredietwaardigheid. Als de kredietwaardigheid laag wordt geacht, dan zijn junk bonds vaak de enige oplossing voor een bedrijf om aan geld te komen.

Stress Junk Bonds

Het is duidelijk dat de belegger die junk bonds koopt een relatief hoge rente krijgt met daaraan gekoppeld een relatief hoog risico. Over dat laatste, het risico, wordt vaak nogal luchtig gedaan. Weliswaar zijn bedrijven met een lage kredietwaardigheid niet ‘too big to fail’ maar vanwege hun omvang en het belang voor economie en werkgelegenheid zullen ze niet zo een twee drie omvallen, redeneert men. Ook zijn er een relatief groot aantal fondsen, die junk bonds van meerdere economische sectoren in een pakket hebben ondergebracht en die daardoor de risico’s verminderen omdat de individuele risico’s  van de verschillende bedrijven elkaar in zekere zin opheffen als ze in een pot worden gestopt.

Door de lage rente is de belangstelling voor junk bonds al meerdere jaren groot, ondanks dat het in zekere zin dansen op de rand van de vulkaan is. Als het misgaat met de economie, dan komen de signalen vooral uit de junk bond hoek. Hiervoor zijn twee indicatoren;  oplopende spreads en het percentage van junk bond uitgevende bedrijven in financiële problemen.  Beide indicatoren geven een waarschuwingssignaal af. De spreads lopen bij de meeste junk bonds herbergende economische sectoren; grondstoffen, energie en industrie duidelijk op en het percentage junk bond uitgevende bedrijven in de problemen is op het hoogste punt sinds het slechtste jaar 2009 aangeland. Het komende jaar 2016, zeven jaar na het rampjaar, kan een ontluisterende werkelijkheid van de wereldeconomie aan het licht brengen.  Want beleggers kunnen tegen beter weten in hun geld blijven steken in steeds riskanter wordende beleggingen en de prijs van de effecten opdrijven, uiteindelijk zijn het toch de kille winst en verliescijfers en de financiële positie van de internationale ondernemingen en banken die bepalend zijn.

Distress Ratio

Het is zo spijtig dat het onbenul met betrekking tot financiën en economie zo groot is. We hadden al jaren geleden onze aandacht moeten richten op de versterking van lokale economieën en op de introductie van lokaal geld. Omdat alleen dat ons los zou kunnen maken van de banken en multinationale ondernemingen. Het is een halve minuut voor twaalf en de tijd dat we serieus aan de slag kunnen met lokale geld en economie initiatieven is erg kort. Toch is het nooit te laat om ermee te beginnen en dit geldt ook voor degenen die tot dusver hun geld op ‘het grote casino’ hebben belegd.

© Ad Broere

Ad Broere
webdesign by vincken.eu