Een van de leuke aspecten aan het schrijven van een boek is, dat er zwart op wit wordt vastgelegd wat de visie van de auteur is op de ontwikkeling in de komende jaren rond onderwerpen zoals bijvoorbeeld Griekenland. Een lezer van de digitale Telegraaf reageerde op 14 juli 2015 17:37 als volgt op de toelichting van Tsipras op het afgedwongen akkoord: 'Ik heb twee jaar geleden het boek 'Geld komt uit het niets' van econoom Ad Broere gelezen; in het kort komt het erop neer dat wij ontzettend worden belazerd door de EU en de banken. Het gekke is, dat alles wat in dit boek wordt voorspeld, uitkomt of aan het uitkomen is. Griekenland, het verlagen van de rente etc.. Ik raad iedereen aan dit boek te lezen, een echte eye opener.

Hierna volgt een fragment uit 'Geld komt uit het niets'

De nationale soevereiniteit prijsgegeven

Een artikel dat door mij werd gepubliceerd in februari 2012 onderbouwt het ondemocratische karakter van de EU verder.
Twee citaten uit een opiniestuk in het FD van 11 februari 2012, laten geen twijfel bestaan over de vraag naar wie de feitelijke macht heeft (hebben) binnen de EU en evenmin over hoe men deze wil doen gelden:
“Er staat geen jota verkeerd in het indrukwekkende akkoord dat de politieke leiders in Athene donderdag sloten over de hervorming van hun land. Er staat dan ook geen woord Grieks in. Het ‘memorandum over financieel en economisch beleid’ is gedicteerd door het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Een belangrijke reden voor de vertraging in de Griekse besluitvorming deze week was dan ook dat het document, dat in alles de geroutineerde en koele hand verraadt van de mandarijnen van de IMF-staf, nog moest worden vertaald in de taal van de ondertekenaars.”
“Daarmee is Griekenland ook een afschrikwekkende catharsis voor de rest van de Europese leiders.
Het is niet meer de kiezer die de bepalende factor is voor het te voeren beleid, het zijn de financiële markten die regeringen afrekenen. Portugal en Ierland voeren al IMF/EU-dictaten uit. Italië en Spanje hebben geen andere keuze dan te volgen. Frankrijk en België zijn er niet ver vanaf. De eb in de economische getijdebewegingen legt wrakhout bloot wat in de overvloed tot 2007 verborgen kon blijven, zoals structureel onevenwichtige overheidsfinanciën, slecht functionerende markten en onbeheersbaar stijgende zorgkosten.”

Minister van Economische Zaken Maxime Verhagen is de eerste die onraad én kansen ruikt. In zijn interview met De Telegraaf van vrijdag geeft hij drie schoten voor de boeg: hervorm de arbeidsmarkt, de zorg en de huizenmarkt. Het zijn precies de drie terreinen waarvan ook de Europese Commissie vindt dat Nederland stappen moet zetten om op middellange termijn een beter fundament te creëren voor meer groei en concurrentiekracht.

De Europese politici worden gestuurd door het IMF (de BIS Bank), de ECB en de Europese Commissie. De shock and awe strategie toegepast op Griekenland, is een afschrikwekkend voorbeeld voor de leiders van de andere Europese landen. Plotseling is er haast om de wil van IMF, ECB en Europese Commissie uit te voeren, om te voorkomen dat men aan de zijlijn wordt gezet ,net zoals dat dat nu in Griekenland het geval is.

Opvallend is ook, dat de financiële markten de bepalende factor voor het te voeren beleid vormen. De financiële markten zijn nota bene een van de belangrijkste veroorzakers van de financiële problemen waarin meerdere eurolanden nu verkeren, door hun destructieve speculatieve praktijken en door het opdrijven van de rente over de staatsschuld! En wat, of beter wie, zijn de financiële markten? Er wordt een indruk gevestigd alsof het zou gaan om plaatsen waarop vraag en aanbod van geld elkaar ontmoeten en dat deze markten transparant zouden zijn en vrij van dominante invloeden. Dat is echter een naïeve voorstelling van zaken, want de financiële markten worden gedomineerd door enkele grote private partijen, dezelfde die hun invloed doen gelden binnen de Fed, de ECB en het IMF.
De Europese leiders zijn dus al gezwicht voor de macht van deze oligarchie. De kiezer is niet (meer) de bepalende factor voor het te voeren beleid. Wij staan dus al buitenspel. Dit betekent concreet, dat het een kwestie van tijd is, dat de pensioenen worden gekort en veel steviger dan nu het geval is, dat de uitkeringen omlaag gaan, de hypotheekrente aftrek verdwijnt, de pensioengerechtigde leeftijd omhoog gaat, ontslag zonder afvloeiingsregeling mogelijk wordt, bezuinigd wordt op de zorg, dat de ziektewet en de arbeidsongeschiktheidswet worden aangescherpt, de pensioengerechtigde leeftijd snel omhoog gaat en het begrip ‘passend werk’ uit het woordenboek van het UWV wordt geschrapt. De Nederlandse politici zijn gedegradeerd tot uitvoerders van de wil van de trojka IMF (BIS Bank), de ECB en de Europese Commissie, stuk voor stuk geleid door niet democratisch gekozen personen. In dit verband wordt ook volkomen duidelijk waarom het Europees Stabiliteit Mechanisme (ESM) geen kritische aandacht krijgt van de media. Het ESM is een belangrijk werktuig waarmee het trojka de grote hervormingsoperatie gaat uitvoeren en ook een kanaal waarlangs de financiële instituten met ons belastinggeld zullen worden geherkapitaliseerd. Dit laatste is een eufemisme voor het wegpoetsen van het geknoei van de banken in de afgelopen jaren, waarbij geld werd geïnvesteerd in zaken, waar men bij vandaan had moeten blijven.

Is dit bangmakerij? Zal het allemaal niet zo’n vaart gaan lopen? Lees wat eurocommissaris mevrouw Kroes in een interview in de Volkskrant van 7 februari 2012 heeft gezegd:
“De hypotheekrente aftrek is langzamerhand heilig verklaard in Nederland. Voor de (Europese) Commissie is hij alleen van belang in het totaalplaatje van Nederland en de mogelijke risico’s. Niet de aftrek staat ter discussie maar het effect ervan op de overheidsfinanciën” , in gewoon Nederlands: de Europese Commissie zet een streep door de hypotheekrente aftrek, zodra men de controle heeft gekregen over de Nederlandse overheidsfinanciën.
“Als de Europese Commissie van mening is dat het pensioenplan te zacht, de hypotheekrente aftrek te risicovol en de loonstelling te groot is, dan kan men het kabinet dwingen het beleid aan te passen. Het gaat erom dat het huishoudboekje is gebaseerd op harde munt en niet op wishful thinking.” Deze uitspraak maakt duidelijk wie straks het laatste woord heeft.


En:
“De discussie over de overdracht van soevereiniteit aan Brussel is zinloos. Los van al die afspraken (red: er wordt niet vermeld welke) zijn de Europese economieën al zo vervlochten. De soevereiniteitskwestie is een interessante discussie voor bij het haardvuur, meer niet.”


Overgeleverd aan de eurocraten


Wilt u nog meer duidelijkheid? Wij zijn overgeleverd aan de eurocraten, het IMF (BIS Bank) en de ECB. Ons leven zal worden bepaald door boekhouders, die gefixeerd zijn op geld en in het bijzonder op de uitgavenkant en dat gaan we spoedig merken in ons dagelijks leven. Nee, de EU is er niet voor de 500 miljoen Europeanen. Daarvoor mist het een solide democratische basis en is het te veel gericht op de belangen van de multinationale ondernemingen en banken. De werkgelegenheid blijkt van ondergeschikt belang te zijn in het Europese beleid, anders zou deze niet tot dergelijke angstwekkende hoge percentages zijn opgelopen in landen als Spanje en Griekenland. Ook is er in zeer onvoldoende mate rekening gehouden met de verschillen in economische ontwikkeling, opleiding, infrastructuur en cultuur tussen de Europese landen. Hierdoor zijn de sterkste economieën bevoordeeld ten opzichte van de zwakkere. Het gevolg hiervan is, dat de sterke landen veel meer exporteren dan importeren en de zwakkere landen omgekeerd meer importeren dan exporteren. De zwakkere landen produceren daardoor zelf te weinig. Hun Bruto Binnenlands Product (BBP) is te laag. Het gevolg hiervan is, dat de overheid van het betreffende land te weinig inkomsten heeft ten opzichte van de uitgaven en geld moet lenen. Dit probleem werd voordat de euro werd ingevoerd opgelost door de nationale munt te devalueren, wat betekent dat het geld van het betreffende land goedkoper wordt dan dat van andere landen. De export wordt hierdoor gestimuleerd, want de bedrijven in dat land kunnen nu goedkoper produceren en zijn daardoor concurrerender geworden ten opzichte van het buitenland. Door de invoering van de euro is devaluatie voor landen als Spanje en Griekenland geen optie meer en rest er niets anders dan de overheidsuitgaven terug te brengen. Hierdoor komt de economie van die landen nog meer onder druk te staan, want er is geen geld om de bedrijvigheid te stimuleren. Salarissen aan ambtenaren en uitkeringen aan de vele werklozen worden eveneens afgeknepen, waardoor de bestedingen teruglopen. Kortom er ontstaat een vicieuze cirkel, waarbij het van kwaad tot erger wordt. Dit is in feite simpele wetenschap.
Het is daarom ondenkbaar, dat het probleem op Europees beleidsniveau niet al onderkend is, voordat het actueel werd. Als er een Europees bestuur zou zijn geweest, dat oog had voor de noodzaak om eerst de zwakkere economieën te stimuleren, voordat er werd overgegaan tot het invoeren van een eenheidsmunt, dan zouden de problemen niet zo hoog zijn opgelopen.

 


Leningen zijn niet de oplossing


Nu de eurocrisis in alle hevigheid heeft toegeslagen zoekt men opnieuw de oplossing in de verkeerde richting, namelijk in het geld. Men kan immers niets beters bedenken dan het verstrekken van leningen aan overheden van de zwakkere landen. Leningen, die met een U-bocht weer terecht komen in de zakken van de investeerders, banken en beleggers en die dus geenszins bijdragen aan het sterker maken van de economie van het land. Ik doel hier op de oprichting van het EFSF fonds en vervolgens dat van het Europees Stabiliteit Mechanisme (ESM). In samenhang daarmee ligt het begrotingspact op tafel. Als dat van kracht wordt, kan de EU commissie over de schouder van de eurolanden kan meekijken, of de begroting van de landen wel naar wens van de commissie is. Zo niet, dan moet het huiswerk worden overgedaan. Dit is dan het middel om de overheidsuitgaven van de landen in moeilijkheden nog meer onder druk te zetten en daardoor de economische problemen te verergeren. Kortom, in de EU wordt de welbekende shocktherapie toegepast, te beginnen met de zwakke eurolanden. Straks is Europa overgeleverd aan de roversbaronnen, vooral ook omdat wij hebben nagelaten ons nee duidelijk te laten klinken. Zoals Mahatmah Gandhi heeft gezegd:
Je steunt een kwaadaardig systeem het meest effectief door diens bevelen en voorschriften gehoorzaam op te volgen. Een kwaadaardig systeem verdient deze loyaliteit niet. Door loyaal te zijn neem je deel aan het kwaad. Een goed mens zal zich met zijn of haar hele ziel verzetten tegen een kwaadaardig systeem.

(c) Ad Broere

dit fragment mag niet worden gekopieerd of overgenomen zonder voorafgaande toestemming van de auteur

Ad Broere
webdesign by vincken.eu