Er wordt in Rusland serieus nagedacht over de mogelijkheid om de Russische economie rentevrij te maken. Het doel ervan is, om de Russische economie te versterken. Rusland wil zich uit de greep van de westerse bankiers losmaken. Het land is zwaar getroffen door de westerse sancties en het ligt niet in de lijn van de verwachtingen dat deze sancties binnenkort zullen worden opgeheven. Er wordt in Rusland gedacht dat het de bedoeling is om Rusland als sta in de weg van Amerikaanse nieuwe wereldorde voorgoed uit te schakelen en dat daarom de sancties van kracht zullen blijven, ook als de rol van de Russen in Oekraïne geen motief meer zou zijn. William Engdahl, de auteur van onderstaand artikel, staat bekend om zijn kwalitatief hoogwaardige onderzoeksjournalistiek. Het artikel laat de andere kant zien van wat de westerse media over Rusland schrijven. Engdahl schrijft over een land dat niet uit is op militaire dominantie, maar dat werkt aan herstel van de economie, door zich los te maken van het door het westen gedomineerde bankensysteem.  

Er is een debat in Rusland aan het ontstaan, dat het gevolg is van de druk die de financiële sancties op Russische banken en ondernemingen hebben gelegd. Het gaat over een voorstel dat komt van het Patriarchaat van de Russisch Orthodoxe kerk. Het voorstel vertoont overeenkomsten met het islamitisch interestvrij bankieren en werd voor het eerst naar voren gebracht in december 2014 toen de roebel en de olieprijzen op een dieptepunt waren beland. In augustus 2015 kreeg het voorstel een enorme boost doordat de Russische Kamer van Koophandel en Bedrijven zich achter het idee schaarde. Het zou een positieve wending kunnen betekenen.

Zo’n twintig jaar geleden kwam de Russisch Orthodoxe kerk met een eensluidend voorstel om rentevrij te gaan bankieren. Dit was tijdens het Yeltsintijdperk, toen Rusland was gedompeld in hyperinflatie en de gevolgen onderging van de IMF ‘shock therapie’. De kliek van liberale pro-vrije markt Russische economen rond Yeltsin, zoals Yegor Gaider, wonnen toen nog het pleit. Russische staatsbedrijven werden in die periode letterlijk geplunderd door westerse banken, hedgefondsen en multinationals. (lees hierover in Geld komt uit het Niets)

Tijdens mijn eerste bezoek aan Rusland in mei 1994 gaf ik (red:Engdahl) een lezing voor het Russische economisch instituut over de shock therapie van het IMF. Ik zag toen de Russische mafia door de bijna lege Tverskaya Straat vlakbij het Rode Plein met hoge snelheid in Mercedes 600 limo’s zonder kentekenplaten stuiven. Het was een ontwrichtende tijd voor Rusland. Washington en de technocraten van het IMF wisten precies waar ze mee bezig waren door deze chaos te ontketenen.

Imf Worlds Predatory

In 2014 was er veel veranderd in Rusland. Vooral de extreme belangstelling in de Yeltsin periode voor alles wat Amerikaans was, is verdwenen. De Amerikaanse financiële sancties dwongen de Russen om na te denken over een kritische heroverweging van hun externe financiële betrekkingen. 

De aanvallen vanuit Washington werden geïnitieerd door het ‘US Treasury Office of Terrorism and Financial Intelligence’. Dit is de enige overheidsinstantie met een eigen geheime dienst. Het US Treasury Office is opgericht met de bedoeling om bezittingen en bankrekeningen van drugskartels en terroristen op te sporen en te bevriezen. Dit lijkt nogal merkwaardig als we het optreden van deze overheidsinstantie in verband met ISIS en Al Qaeda in beschouwing nemen. Kennelijk hebben ‘ongewenste’ landen zoals Iran en Rusland de voorkeur van het US Treasury Office. Het US Treasury Office is wereldwijd vertegenwoordigd, ook bijvoorbeeld in Islamabad en Abu Dhabi.

De financiële oorlogssancties die door de VS werden opgelegd en het vooruitzicht dat het nog erger zou worden, hebben een fundamenteel debat in Rusland teweeg gebracht over hoe het land kan worden beschermd tegen nog heviger aanvallen. De kwetsbaarheid van het Russische bankenstelsel voor westerse aanvallen heeft tot gevolg gehad dat Rusland, evenals China, een Russische versie heeft ontwikkeld van het SWIFT interbancair betalingssysteem.

Een onorthodox Orthodox voorstel

Toen in januari 2015 de financiële crisis op zijn dieptepunt was beland en de roebel gehalveerd was in waarde en doordat de olieprijzen in een vrije val waren geraakt als gevolg van het accoord die in september tussen John Kerry en koning Abdullah was gesloten, bracht het patriarchaat van Moskou het rentevrij bankieren voorstel opnieuw naar voeren.

De juridisch adviseur van de Orthodoxe kerk, Dmitri Lubomudrov informeerde de media als volgt: “We zijn ons ervan bewust dat we niet langer afhankelijk kunnen blijven van het westerse financiële systeem, maar dat we onze eigen versie moeten ontwikkelen. Zoals dat bij het islamitisch bankieren het geval is, zo moet de Orthodoxe versie niet alleen op juridische uitgangspunten worden gebaseerd, maar ook op christelijk morele waarden en het moet openstaan voor ondernemingen die zekerheid zoeken in deze tijd van crisis.” Het systeem zou onder andere rentevrije kredieten mogelijk maken en het verbod op het investeren in speculatieve activiteiten.

Begin augustus 2015 kreeg het Orthodoxe plan om rentevrij geld in omloop te brengen belangrijke steun. Sergei Katyrin, hoofd van de Russische Kamer van Koophandel en Bedrijven, kondigde na overleg met Vsevolod Chaplin, representant van de Orthodoxe kerk aan dat: “De Kamer van Koophandel en Bedrijven het ontwikkelen van het Orthodox Financiële model ondersteunt. De Kamer is verder bereid om het netwerk beschikbaar te stellen voor een landelijke en diepgaande discussie over dit onderwerp.” Het voorstel is erop gericht om de Russische afhankelijkheid van het westerse bankensysteem te verminderen, een essentieel economische veiligheidsvereiste.

In het  Financiële stelsel dat wordt voorgestaan door de Orthodoxe kerk is rente op leningen niet toegestaan. Als er geld wordt uitgeleend dan deelt de uitlener in de risico’s en daardoor ook in de winsten en verliezen. Speculatieve beleggingen zijn niet toegestaan, evenals investeringen in gokken, drugs en andere activiteiten die niet voldoen aan de Orthodox christelijke normen en waarden. De nadruk komt te liggen op de financiering van de reële economie.

Kissinger

De grootste Russische autonome republiek Tatarstan heeft onlangs islamitisch bankieren in Rusland geïntroduceerd. German Gref, CEO van de staatsbank Sberbank, de grootste Russische bank, ondersteunde deze introductie. In mei 2015 noemde Gref het een zeer belangrijke ontwikkeling. In juli 2015 tekenden Sberbank en Tatarstan een samenwerkingsovereenkomst op het gebied van islamitisch bankieren.

Onder Tsaar Alexander III en zijn minister van financiën Nikolai Bunge richtte Rusland in 1880 de Boeren Land Bank op, om rentevrije leningen aan de vrije boeren te kunnen geven. Tot 1861 waren de boeren horigen geweest. Alexander II had hen vrijheid gegeven en land geschonken. De Land Bank heeft geïnvesteerd in de modernisering van de Russische landbouw. De boeren betaalden voor kredieten een gering bedrag aan behandelingskosten en geen rente. Het gevolg van de kosteloze financiering was een spectaculaire toename van de oogst aan tarwe en andere granen. Rusland werd hierdoor de ‘broodmand’ van de wereld tot het uitbreken van de eerste wereldoorlog. De Russische oogst overtrof de opgetelde oogst van de VS, Argentinië en Canada met zo’n 25%.

De voorstellen van Glazyev

Het monetaire model van de Russisch Orthodoxe kerk wordt naar voren geschoven in een periode waarin Sergei Glayzev, economisch adviseur van Putin een plan presenteerde om de Russische nationale economie en de financiële zekerheid van het land te versterken op basis van de logische aanname dat de financiële sancties en de militaire druk vanuit Washington en de NATO geen incidenteel karakter hebben.  Volgens de Russen zijn ze het gevolg van een fundamentele strategie om de twee landen (red: Rusland en Iran) te vernietigen, die de nieuwe wereldorde van de VS in de weg staan.

In mei 2014, enkele weken nadat de V.S. een serie doelbewuste sancties had afgekondigd tegen voor de Russische economie belangrijke ondernemingen, banken en energiebedrijven, waardoor het hart van de economie werd getroffen, werd Glazyev geïnterviewd door de Russische krant Vedomosti. Hij stelde in dat gesprek een aantal defensieve maatregelen voor. Een aantal hiervan zijn inmiddels in de praktijk gebracht, waaronder een valuta swap met China om de import van een essentiële goederen veilig te stellen en om de omslag te maken naar de ontwikkeling van een Russisch-Chinees interbancair betalingssysteem gebaseerd op de roebel en de renmimbi.

Het strategische voorstel van Glazyev om een verbod te leggen op alle goudexporten, dat van andere edelmetalen en van zeldzame aarden en de opkoop van goud door de centrale bank om hierdoor versneld een monetaire reserve  op te bouwen, werd helaas door de voorzitter van de centrale bank Elvira Nabiullina, afgewezen. Zij informeerde de Doema als volgt: “Wij zijn er niet van overtuigd dat een verbod op de export van goud noodzakelijk is. We zijn in staat om genoeg goud te kopen om onze reserves op peil te houden.” Nabiullina kwam onder vuur te liggen van een aantal leden van de Doema, omdat zij in hun ogen veel te traag was met de opbouw van de goudreserves. Rusland is na China de tweede goudproducent in de wereld en China heeft zijn goudreserves in een koortsachtig tempo opgebouwd in de afgelopen jaren. De westerse centrale banken daarentegen, hebben na 1971, toen de goudwisselstandaard werd losgelaten, onder leiding van de Federal Reserve alles gedaan om overal in de wereld de opbouw van goudreserves te ontmoedigen. Zelfs door schaamteloze manipulatie van de markten.

Op 15 september presenteerde Glazyev een nieuwe serie economische voorstellen aan het Russische Veiligheidscomité. De belangrijkste maatregel, de creatie van een strategisch planningscomité  heeft veel weg van het model dat door De Gaulle destijds werd geïntroduceerd in Frankrijk om de stagnerende, hoofdzakelijk agrarische economie om te bouwen tot een ontwikkelde en innovatieve industriële natie. .

In het Frankrijk van de jaren ’60 werd de economie gemonitord op zwaktes en werden periodiek speerpunten vastgesteld om hierdoor de aandacht te richten op de economische sectoren die versterking of modernisering behoefden. Er werden doelstellingen voor de komende vijf jaren vastgesteld. Het comité dat dit proces begeleidde bestond uit een combinatie van hoge ambtenaren, ondernemers, vertegenwoordigers uit de vakbeweging en uit de wetenschap. Alle voorstellen werden aan het parlement voorgelegd voor goedkeuring.

Het cruciale verschil tussen de Franse aanpak en het centraal geleide Sovjet 5-jaren plan was, dat de Franse plannen een adviserend en niet dwingend karakter hadden zoals dat in de Sovjet Unie het geval was. Er was in Frankrijk vrijheid van keuze op welke economische sectoren bedrijven en investeerders zich wilden richten. Grote projecten werden gefaciliteerd met belastingvoordelen en subsidies om het ondernemingsrisico te verminderen en om investeren aantrekkelijker te maken. Deze aanpak was zeer succesvol tot in het midden van de zeventiger jaren, toen de oliecrisis en de toenemende supranationale regelgeving vanuit Brussel de vrijheid van handelen van de Fransen beperkte.

Er zit meer in de voorstellen van Glazyev. De centrale bankreserves worden bijvoorbeeld niet ingezet om banken te redden, maar om laag rentende leningen aan bedrijven mogelijk te maken. Voor dit doel worden 20 biljoen roebels ingezet over een periode van vijf jaar. Het programma voorziet ook in een minimum prijsgarantie voor Russische producten en diensten, waardoor de Russische ondernemingen beschermd worden zolang nodig is in de omschakelingsperiode van importen naar eigen productie. Rusland zit in een fascinerend proces, waarin ieder onderdeel van de economie zorgvuldig wordt gewogen. Het zou het eerste land kunnen zijn dat zich losmaakt van de druk van het Anglo-Amerikaanse vrije-markt bankensysteem.

William F. Engdahl, 22 november 2015

 

Uit  ‘Geld komt uit het Niets’ (Ad Broere 2012, Humane Economy Publishing):
William F. Engdahl (1944) is een Amerikaans freelance journalist, historisch en economisch onderzoeker. Engdahl woont in Duitsland. Hij behaalde een juridische BA aan Princeton (1966) en rondde in 1970 een studie af in vergelijkende economie aan de Universiteit van Stockholm.
 Engdahl begon zijn schrijverscarrière met artikelen over de oliepolitiek ten tijde van de oliecrisis, begin 70er jaren. Zijn eerste boek was getiteld A Century of War: Anglo-American Oil Politics and the New World Order, waarin de rol van Zbigniew Brzezinski en George Ball wordt besproken in 1979 ten tijde van de omverwerping van de Sjah van Iran. De bedoeling hiervan was om de olieprijzen te manipuleren  en de Sovjet expansie tegen te houden.  Engdahl schrijft, dat Brzezinski en Ball de Islamisering van het Midden Oosten voor hun doeleinden gebruikten. In 2007 publiceerde Engdahl ‘Seeds of Distruction: The Hidden Agenda of GMO’ 
In een interview voor de Russische televisie verklaarde Engdahl in 2011 dat de Egyptische revolutie gedirigeerd werd door het Pentagon om de Midden Oosten politiek van Barack Obama in de kaart te spelen. Volgens Engdahl is het uiteindelijke doel van de VS om de grondstoffen en mineralen van Afrika en het Midden Oosten onder militaire controle te krijgen, om zo de economische groei van Rusland en China af te stoppen en Eurazië onder complete controle te krijgen. 
Kenmerkend voor het werk van Engdahl is zijn gedegen onderzoek. Hij schrikt er niet voor terug om de hoofdrolspelers in het geopolitieke spel met name te noemen en onderbouwt zijn standpunten met feiten.
The original source of this article is New Eastern Outlook 22 November 2015
Copyright © F. William EngdahlNew Eastern Outlook, 2015

 

Ad Broere
webdesign by vincken.eu