13 april 2011

Het IMF is ontevreden over de 'ontwikkelde' landen

De gemiddelde bruto staatsschuld van de ontwikkelde landen komt dit jaar voor het eerst sinds het einde van de jaren veertig van de vorige eeuw weer boven de 100% van het bbp uit. Dat blijkt uit cijfers van het IMF. Het fonds gaat ervan uit dat de schuld gestaag toeneemt tot 107,3% over vijf jaar.

Door de kredietcrisis brak de schuldratio in 2009 door de kritieke grens van 90% heen. Uit onderzoek van de Amerikaanse wetenschappers Kenneth Rogoff en Carmen Reinhart blijkt, op basis van waarnemingen die teruggaan tot de beginjaren van de 19de eeuw, dat er geen relatie bestaat tussen economische groei en de schuldenlast van een land, zolang de ratio maar onder de 90 blijft.

Boven dat niveau is er echter een zeer sterk effect te zien op de groei.

Dan drukken de rentelasten en aflossingen en de daarvoor benodigde belastingen zo zwaar op een economie dat er gemiddeld een krimp uit de bus komt.

(c) FD

Anp 13548719

Het Internationaal Monetair Fonds wil dat de overheden in de ontwikkelde landen bezuinigen, nog meer dan nu al het geval is. Er wordt door dit instituut volledig voorbij gegaan aan de gevolgen die de bezuinigingen nu al hebben in landen zoals Groot Brittanniƫ, Ierland en Nederland. Het IMF toont hierin zijn ware gezicht, dat van de rigide monetarist, die er niet voor terugdeinst om zwaar te snijden in essentiƫle maatschappelijke functies, zoals Zorg, Veiligheid, Onderwijs en Cultuur. Als het Huishoudboekje maar klopt! En dat Huishoudboekje wordt dan ook nog eenzijdig benaderd, namelijk vanuit de uitgavenkant. De solidariteitsgedachte van 'De Vervuiler Betaalt' speelt voor het IMF kennelijk geen rol. Want wie hebben de stijging van de overheidsschuld veroorzaakt? Dat zijn toch vooral de banken en verzekeringsbedrijven geweest, waaraan vele biljoenen zijn gespendeerd om ze overeind te houden? En als het IMF ook naar de inkomstenkant zou kijken, dan zijn daarin de tegenvallende opbrengsten aan vennootschapsbelasting van de multinationals opvallend.

In een eerdere column schreef ik al, dat de Nederlandse overheid jaarlijks 14 miljard euro misloopt aan inkomsten door een buigzame houding naar het grote bedrijfsleven te tonen. Het argument voor deze meegaandheid is, dat de bedrijven in kwestie hun hoofdzetel uit  Nederland zouden gaan verplaatsen naar een belastingvriendelijker land. Het merkwaardige feit doet zich echter voor, dat precies dezelfde redenering bijvoorbeeld in de V.S. wordt gevolgd.

David Kocieniewski publiceerde op 24 maart 2011 een artikel over de belastingmijdende politiek van General Electric, de grootste multinational van de V.S. (en leverancier van onderdelen aan Tepco, de eigenaar van de kerncentrale in Fukushima). General Electric had in 2010 een zeer goed jaar. Wereldwijd werd een winst van 14,2 miljard dollar geboekt, waarvan 5,1 miljard in de V.S. werd behaald. Betaalde General Electric belasting in de V.S.? Nee! Het bedrijf claimde een belastingteruggave van $ 3,2 dollar. Hoe dat komt? General Electric heeft zeer professionele belastingdeskundigen in dienst en beschikt over lobbyisten, die de belangen van het bedrijf tot in de hoogste regionen kunnen vertegenwoordigen. Kijk, daar zwijgt het IMF over. De rekening voor het geknoei van banken, verzekeringsbedrijven en het grote bedrijfsleven wordt gepresenteerd aan de burgers van de 'ontwikkelde' landen. Vanaf 1970 zijn de reele lonen in de westerse landen niet gestegen. De loonsverhogingen in de afgelopen veertig jaar zijn slechts een compensatie geweest voor de voortgaande inflatie. WORDT WAKKER, de overheid moet de belangen van zijn burgers dienen, niet die van het grootkapitaal.

 

Reageer





Ad Broere
webdesign by vincken.eu