Het IMF is ontevreden…

13 april 2011

Het IMF is ontevreden over de ‘ontwikkelde’ landen

De gemiddelde bruto staatsschuld van de ontwikkelde landen komt dit jaar
voor het eerst sinds het einde van de jaren veertig van de vorige eeuw
weer boven de 100% van het bbp uit. Dat blijkt uit cijfers van het IMF.
Het fonds gaat ervan uit dat de schuld gestaag toeneemt tot 107,3% over
vijf jaar.

Door de kredietcrisis brak de schuldratio in 2009 door de kritieke grens
van 90% heen. Uit onderzoek van de Amerikaanse wetenschappers Kenneth
Rogoff en Carmen Reinhart blijkt, op basis van waarnemingen die
teruggaan tot de beginjaren van de 19de eeuw, dat er geen relatie
bestaat tussen economische groei en de schuldenlast van een land, zolang
de ratio maar onder de 90 blijft.

Boven dat niveau is er echter een zeer sterk effect te zien op de groei.

Dan drukken de rentelasten en aflossingen en de daarvoor benodigde
belastingen zo zwaar op een economie dat er gemiddeld een krimp uit de
bus komt.

(c) FD

Anp 13548719

Het Internationaal Monetair Fonds wil dat de overheden in de ontwikkelde
landen bezuinigen, nog meer dan nu al het geval is. Er wordt door dit
instituut volledig voorbij gegaan aan de gevolgen die de bezuinigingen
nu al hebben in landen zoals Groot Brittannië, Ierland en Nederland.
Het IMF toont hierin zijn ware gezicht, dat van de rigide monetarist,
die er niet voor terugdeinst om zwaar te snijden in essentiële
maatschappelijke functies, zoals Zorg, Veiligheid, Onderwijs en Cultuur.
Als het Huishoudboekje maar klopt! En dat Huishoudboekje wordt dan ook
nog eenzijdig benaderd, namelijk vanuit de uitgavenkant. De
solidariteitsgedachte van ‘De Vervuiler Betaalt’ speelt voor het IMF
kennelijk geen rol. Want wie hebben de stijging van de overheidsschuld
veroorzaakt? Dat zijn toch vooral de banken en verzekeringsbedrijven
geweest, waaraan vele biljoenen zijn gespendeerd om ze overeind te
houden? En als het IMF ook naar de inkomstenkant zou kijken, dan zijn
daarin de tegenvallende opbrengsten aan vennootschapsbelasting van de
multinationals opvallend.

In een eerdere column schreef ik al, dat de Nederlandse overheid
jaarlijks 14 miljard euro misloopt aan inkomsten door een buigzame
houding naar het grote bedrijfsleven te tonen. Het argument voor deze
meegaandheid is, dat de bedrijven in kwestie hun hoofdzetel uit 
Nederland zouden gaan verplaatsen naar een belastingvriendelijker land.
Het merkwaardige feit doet zich echter voor, dat precies dezelfde
redenering bijvoorbeeld in de V.S. wordt gevolgd.

David Kocieniewski publiceerde op 24 maart 2011 een artikel over
de belastingmijdende politiek van General Electric, de grootste
multinational van de V.S. (en leverancier van onderdelen aan Tepco, de
eigenaar van de kerncentrale in Fukushima). General Electric had in 2010
een zeer goed jaar. Wereldwijd werd een winst van 14,2 miljard dollar
geboekt, waarvan 5,1 miljard in de V.S. werd behaald. Betaalde General
Electric belasting in de V.S.? Nee! Het bedrijf claimde een
belastingteruggave van $ 3,2 dollar. Hoe dat komt? General Electric
heeft zeer professionele belastingdeskundigen in dienst en beschikt over
lobbyisten, die de belangen van het bedrijf tot in de hoogste regionen
kunnen vertegenwoordigen. Kijk, daar zwijgt het IMF over. De rekening
voor het geknoei van banken, verzekeringsbedrijven en het grote
bedrijfsleven wordt gepresenteerd aan de burgers van de ‘ontwikkelde’
landen. Vanaf 1970 zijn de reele lonen in de westerse landen niet
gestegen. De loonsverhogingen in de afgelopen veertig jaar zijn slechts
een compensatie geweest voor de voortgaande inflatie. WORDT WAKKER, de
overheid moet de belangen van zijn burgers dienen, niet die van het
grootkapitaal.