Crisis voorbij

Het
Financieel Dagblad is in de editie van 28 maart 2011 van mening dat de crisis
voorbij is, omdat de dividenden die de beursgenoteerde ondernemingen uitkeren
met gemiddeld 11% zijn gestegen ten opzichte van het vorige jaar. Niet de
drastische bezuinigingen van de overheid, niet de achteruitgang in koopkracht,
niet de stijgende werkloosheid, niet het verval van werkgelegenheid met 53.000
arbeidsplaatsen in 2010, niet de omzet- en liquiditeitsproblemen waarmee veel
middelgrote en kleine bedrijven mee te kampen hebben, niet de omvangrijke
verborgen werkloosheid onder de miljoen ZZP’ers (zelfstandigen zonder
personeel), die Nederland telt, niet het nog steeds grote aantal nieuwe
faillissementen en niet het gemorrel aan de pensioenrechten. Nee, de dividenden groeien! Dat is de reden
waarom de crisis voorbij is.

In Engeland
waar het besef over de gevolgen van de bezuinigingsoperaties van de overheid
kennelijk grotere is dan in Nederland, vond op 26 maart 2011 een grote
demonstratie plaats. De rekenmeester van het FD, Bartjens, maakte naar
aanleiding hiervan een koele analyse in een column, die de kop massa en macht
meekreeg.

Ruim vierhonderdduizend mensen en
enkele honderden ‘anarchisten’ hebben afgelopen zaterdag in Londen
gedemonstreerd tegen het Britse overheidsbeleid. Daarbij moeten vooral de — in
de ogen van de demonstranten — roekeloze bezuinigingen van de overheid het
ontgelden. Die zijn geen noodzakelijk kwaad, zoals de regering wil doen
geloven, maar het gevolg van hobbyisme van rabiate Conservatieven, die nu
eenmaal altijd willen dat de rol van de overheid minder wordt.

Wat zeggen de cijfers? Het Britse
begrotingstekort is sinds de kredietcrisis razendsnel opgelopen. Het tekort van
ruim 11% over 2009 (de Britse begroting loopt ieder jaar tot april) was vergelijkbaar
met dat van Griekenland. Het afgelopen jaar was opnieuw rekening gehouden met
een tekort van meer dan 10%, maar dankzij het rigoureuze bezuinigingsprogramma
en onverwacht hoge belastinginkomsten — de Londense City verdient weer heel
veel geld — is dat net onder 10% uitgekomen. In de loop van de komende
regeringsperiode, verdwijnt het tekort vrijwel volledig (zie info).

Het dilemma van de Britse regering
is dat het moet kiezen voor de massa, de duizenden demonstranten, of voor de
macht.
Bartjens besluit
zijn rekenkundige analyse met de volgende uitspraak: De massa mag dan morren, de macht heeft het nog altijd voor het zeggen.

Met ‘de macht’ 
bedoelt hij de City van Londen. Het financiële centrum, waar weer
gigantisch veel wordt verdiend. Het zou bijzonder leerzaam zijn om uit te
zoeken waaraan de City zoveel verdient. Is het de handel in financiële
producten? Het speculeren op grondstoffen en voeding, waardoor de prijzen
omhoop schieten, wapenhandel? Of misschien drugshandel? In elk geval niet aan het
financieren van investeringen in vernieuwing van de echte economie. Dat is veel
te riskant en levert onvoldoende return on investment op de korte termijn op.

‘De macht’ dat zijn de enkelen die hun vermogen dagelijks
zien groeien, terwijl ‘de massa’ steeds dieper in de problemen komt, door
hogere lasten en minder inkomen, verval van arbeidsplaatsen, werkloosheid,
faillissement enz.  Het is daarom zo
schrijnend dat de media wel de beelden tonen van de enkelen die hun woede niet
hebben kunnen bedwingen en niet van de overgrote meerderheid die bij de
demonstratie in Londen hun bezorgdheid over wat komen gaat uitten.

‘De crisis voorbij’, geldt voor ‘de macht’ en niet voor de
massa.  En dat geldt ook voor Nederland.