Nowclock

30 april 2011 In april 2011 verzamelden zich in New Hampshire (V.S.) 's werelds knapste economen in een congres, gefaciliteerd door een dotatie van George Soros'  Institute for New Economic Thinking.
Niet de economen, maar Gordon Brown, de ex-prime minister van de U.K. bracht de visie van Soros en zijn kompanen op de toekomst van geld en economie onder woorden:

Het meest beklijvende moment op de tweede dag van het INET-congres kwam niet van een econoom, maar van een politicus. Gastspreker Gordon Brown kwam, sprak en pakte de zaal in. De voormalige Britse premier werd ingeleid door econoom en Keynes-biograaf Lord Skidelsky, waarover Brown het volgende zei: 'He was my mentor, and sometimes my tor-mentor.'

Brown is duidelijk gelouterd uit het politieke leven gestapt.  Er was zelfs plaats voor een schuldbekentenis. Brown gaf toe dat hij en andere politici bij het begin van de crisis geen benul hadden van de verwevenheid van het financiële systeem en de systemische bom die daarin school. 'Ja, we hebben fouten gemaakt', klonk het. 'Ik erken mijn vergissingen en neem mijn verantwoordelijkheid.'

Wat Brown niet kon met de politieke druk op zijn schouders, begeesterend spreken, lukt wel nu hij bevrijd is. De kwinkslagen en lachsalvo's volgden elkaar op aan het begin van zijn speech. Maar gaandeweg sloeg Brown een meer serieuze toon aan en toonde hij zich de idealist die hij in zijn politieke leven verwaarloosd had. 'Een duidelijke sollicitatie naar een topjob bij het IMF', vertrouwde een vooraanstaand econoom me later toe.

Nationalisme

Brown waarschuwde onder meer voor het nationalistische discours dat overal ter wereld aan de oppervlakte komt. "Wereldproblemen kunnen niet opgelost worden door één land. Terugkruipen in nationale schelpen is het slechtste wat we op dit moment kunnen doen. Maar toch gebeurt dit, nu het ergste van de crisis voorbij is." Brown noemt het "minilateralisme" terwijl 'we nu multilateralisme nodig hebben'.

Maar de voormalige premier blijft voorzichtig optimistisch: "De voorbije twintig jaar zullen belangrijker blijken voor de wereldeconomie, dan de industriële revolutie. Er is een fundamentele herstructurering van de wereldeconomie gaande, misschien wel de grootste transitie in de geschiedenis van de wereldeconomie. Het westen wordt outproduced, outexported, outmanufactured and outinvested. Het is de eerste keer in 200 jaar dat dat gebeurt.'

En het is niet alleen dat er 2 miljard producenten bijkomen. Er komen ook 2 miljard consumenten bij. Binnenkort ligt bijna de helft van de consumptie in Azië. Dat gaat de relatie tussen producent en consument fundamenteel wijzigen. Maar dat hoeft niet de neergang van het westen betekenen. Alles hangt ervan af hoe Europa en de VS hiermee omgaan."

Die transitie creëert belangrijke consequenties voor het beleid. Brown noemde er vijf.

Eén. Europa en de VS moeten zich heruitvinden. We moeten evolueren naar een economie van toegevoegde waarde. Een kenniseconomie, waar intellectuele capaciteit, innovatie, wetenschap en technologie de toon voeren. De stelling van Brown werd 's avonds wel onderuitgehaald door FSA-topman Lord Adair Turner die er fijntjes op wees hoe weinig mensen Microsoft tewerkstelt en hoeveel Wal-mart.

Twee. Er is een nieuw internationaal monetair akkoord nodig. Noem het een nieuw Bretton Woods. De essentie van het probleem is dat China te weinig consumeert en te veel produceert. Dat is niet alleen een probleem van het westen (hoewel China zijn eerste handelstekort in zeven jaar heeft geboekt, o ironie)  maar ook een Chinees probleem. De sociale cohesie is zoek en het inkomensverschil tussen stad en binnenland wordt steeds groter.

Race to the bottom

Drie. Er is nog steeds geen financiële stabiliteit, wel integendeel. Banken zijn bezig met een race to the bottom, zeker op het vlak van kapitaalvereisten. The good are going to be undercut by the bad, the bad are going to be undercut by the worst.' Basel III is een goeie aanzet, maar er is meer vereist voor kapitaalratio's, vindt Brown. Doorheen het congres bleken co-co's of contingent capital (obligaties die in tijden van stress worden omgezet in kapitaal, sd.) de meest interessante denkpiste.

Vier. De grootste kracht komt de komende jaren van de groeiende middenklasse in Azië. Afrika valt tussen de plooien. Het continent is goed voor 15 a 20 procent van de wereldbevolking, maar vertegenwoordigt maar een fractie van de globale investeringen en rijkdom. De groeiende onvrede van jongeren uit het Midden-Oosten en Afrika mag niet onderschat worden, zei Brown.

Vijf. Internationale instellingen zoals het IMF en de Wereldbank (beiden opgericht met het Bretton Woods-akkoord uit 1944, red) stammen uit een ander tijdperk. Ze moeten hervormd worden. Brown denkt openlijk aan het IMF als een onafhankelijk centrale wereldbank met de verschillende nationale centrale banken als leden.

Slotsom: 'Het is heel gemakkelijk om problemen als 'nationaal' af te doen. Maar we mogen niet vergeten dat we uit een globale crisis komen, door het losbreken van globale kapitaalstromen. Het grote probleem nu is dat grote delen van de wereld hun capaciteit niet ten volle benutten. Dat creëert gevaarlijke onevenwichtigheid en onvrede.'

Brown besloot met een aantal regels uit het gedicht Locksley Hall " Sixty years after van Alfred Lord Tennyson:

Chaos, Cosmos! Cosmos, Chaos! who can tell how all will end!
Read the wide world's annals, you, and take their wisdom for your friend.

Hope the best, but hold the Present fatal daughter of the Past,
Shape your heart to front the hour, but dream not that the hour will last.

David Rockefeller Sr

David Rockefeller sr.

"We are grateful to the Washington Post, the New York Times, Time magazine and other great publications whose directors have attended our meetings (Bilderberg) and respected the promises of discretion for almost forty years. It would have been impossible for us to develop our plan for the world if we had been subject to the bright lights of publicity during those years. But, the world is now more sophisticated and prepared to march towards a world-government. The supranational sovereignty of an intellectual elite and world bankers is surely preferable to the national auto-determination practiced in past centuries"- 
                                                          
David Rockefeller in Baden-Baden,Germany in an address to a Trilateral Commission meeting 
in June 1991

Reageer





Ad Broere
webdesign by vincken.eu